تبیین مدل عوامل تأثیرگذار بر اثربخشی آموزش الکترونیکی در دوره های کارشناسی ارشد دانشگاه های علموصنعت و تهران
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
اثربخشی دورههای مجازی، یکی از چالشهای پیش روی برگزارکنندگان این دورههاست که تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار دارد. بر این اساس، پژوهش پیش رو به بررسی عوامل مؤثر بر اثربخشی آموزش الکترونیکی پرداخته است. پژوهش حاضر از نظر هدف، توصیفی ـ پیمایشی است و از نظر نوع استفاده، کاربردی بهشمار میرود. ابزار اصلی پژوهش، پرسشنامۀ محققساخته است. در این راستا، 106 نفر از مدیران، کارشناسان و مدرسان دوره های آموزش الکترونیکی به صورت تصادفی طبقهای انتخاب شدند و با مطالعۀ مبانی نظری، جمع آوری اعضای نمونه و کاربرد روش حداقل مربعات جزئی، پنج دسته از عوامل اصلی مؤثر بر اثربخشی آموزش الکترونیکی، شامل عوامل مرتبط با دانشگاه (مؤسسۀ آموزشی برگزارکنندۀ دوره)، ویژگی های دانشجو، ویژگی های مدرس، عوامل آموزشی و عوامل محیطی شناسایی شد. همچنین، نتایج پژوهش نشان داد که عامل آموزش و عامل مرتبط با دانشگاه، به ترتیب دارای بیشترین و کمترین تأثیر بر اثربخشی آموزش های الکترونیکی هستند.
Authors and affiliations
- مهدی خیراندیش — استادیار مدیریت دولتی، دانشکدۀ مدیریت دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری، تهران، ایران