لویی- فردینان سلین یا بازنمایی زبان عامیانه
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
صورت داستانپردازی و پردازش مفهومی رمان‌های قرن بیستم درحیطههای روایتبخشی، ساختارسازی، محتواگرایی و واژهگزینی، از دغدغههای اساسی نویسندگان بهشمار میرود و ایدئولوژی و نظام جهانبینی افسارگسیختۀ رایج در این عصر را تحتالشعاع قرار داده است.ادبیات معاصر فرانسه، درپی ورود پرهیاهوی لویی- فردینان سلین به عرصۀ رمانپردازی قرن بیستم، در کالبدهای ابداعی و ساختارشکنانه، شکلی نوین به خود گرفت و تقدم دالها، نظام ساختارمند صوری و معنایی سنتی را درهم کوبید، زبان فردی را شناسایی کرد و اجتماع انسانی را در هالههای تمایز و تفاوت، زبانستیزی و معناگریزی در دوران پرتلاطم و جنگآلود سلین، در تنگنا قرار داد؛ درنتیجه، اسلوبهای بیانی رایج در زبان گفتاری سلین، ساحت زبان نوشتاری را درهم شکست و هیجان و بازخورد صریح و آنی زبان گفتار را به خواننده انتقال داد. در مقالۀ حاضر، صورتهای مختلف و تأثیرگذار این عناصر گفتاری، زبانی و ساختاری را بررسی کرده و با کنکاش در رمان‌های این نویسندۀ برجستۀ قرن بیستم، وجوه و شاخصهای سنتشکن داستانی وی را با تکیه بر برخی اندیشههای معاصر، درحیطههای متن، زبان، نوشتار و ساختارشکنی، تحلیل کردهایم