نگاه سید حیدر آملی به تفسیر عرفانی نجم الدین رازی
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
عرفا و صوفیه به تأویل و باطن قرآن توجهبسیار کرده اند. از این رهگذر، برداشت های ویژه ای از آیات قرآن دارند و مبانی نظری و سیروسلوک عرفانی خود را با آن سنجیدهاند. ازجمله، نظّام نیشابوری -ادیب و عارف سدۀ هشتم یا نهم قمری- در غرائب القرآن و رغائب الفرقان آیاتی از قرآن را، پس از تفسی
عرفا و صوفیه به تأویل و باطن قرآن توجهبسیار کردهاند. از این رهگذر، برداشتهای ویژهای از آیات قرآن دارند و مبانی نظری و سیروسلوک عرفانی خود را با آن سنجیدهاند. ازجمله، نظّام نیشابوری -ادیب و عارف سدۀ هشتم یا نهم قمری- در غرائبالقرآن و رغائبالفرقان آیاتی از قرآن را، پس از تفسی
مسئله وحدت وجود یکی از مسائل مهم در حوزه کلام و عرفان و فلسفه اسلامی محسوب میشود. و محوریترین مبحث در تفکر عرفانی و یکی از مسائل پر مناقشه و جنجالی در تاریخ کلام و عرفان اسلامی و حتی در میان محققان غربی به شمار میرود. و تقریباً همه مباحث دیگر حول عرفان و کلام به نحوی به همین م
عرفا، برای تبیین مواجید عرفانی خود واثبات آنها از تمثیل استفاده میکنند. در این تحقیق پس از بررسی ویژگیهای تمثیل وچگونگی کاربرد آن درتفهیم مطالب، مخصوصاً مطالب عرفانی، ابتدا مباحث مورد نظر نجمالدین رازی مطرح وسپس توضیح لازم در باره آن ادا و پس از آن، تبیین نجم الدین ذکرشده و س
حیدر بن علی بن حیدر معروف به سید حیدر آملی، فیلسوف و عارف قرن هشتم هجری و صاحب تفسیر المحیط الاعظم است. ایشان این تفسیر را در اواخر عمر خویش نگاشته و در آن، فراوان از بهره بردند. حدیث در المحیط الاعظم با صورت ها و سیرت های مختلفی آمده روایات معصومان است. اکثراً با تقطیع و نقل م