مقایسه تلفیق تنوع زیستی در فرآیند ارزیابی زیست محیطی ایران و کشورهای جنوب آسیا
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
این نوشتار در رابطه با بررسی تلفیق تنوع زیستی در فرآیند ارزیابی اثراگذاری های زیست محیطی در ایران است وضعیت موجود را در مقایسه با شش کشور آسیایی دیگر نشان می دهد. تحلیل وضعیت برمبنای تعدادی از گزارش های ارزیابی اثرگذاری های زیست محیطی که توسط سازمان حفاظت محیط زیست مورد بررسی قرار گرفته ، می باشد. در این تحلیل نحوه توجهات به تنوع زیستی و مسائل مرتبط با آن، سطوح، اجزا، ساختار و عملکرد تنوع زیستی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج بدست آمده در این تحقیق نشان می دهد که در ایران و برخی از کشورهای مورد بررسی اثرگذاری های بر تنوع زیستی در فرآیند و گزارش های ارزیابی اثرگذاری های زیست محیطی از نقاط ضعف پرشماری برخوردار می باشند و ارزیابی آنها کامل نبوده است. نتایج تحلیل و مقایسه نشان می دهد که در شیوه نامه ارزیابی زیست محیطی ایران تنها 32 درصد شاخص های تنوع زیستی مورد توجه قرار گرفته است که نسبت به کشورهای هندوستان و سریلانکا بیشتر و از کشورهای بنگلادش، بوتان، پاکستان و نپال کمتر می باشد. برای بهینه تر نمودن نقش و جایگاه تنوع زیستی در فرآیند ارزیابی اثرگذاری های زیست محیطی پیشنهادهای ساختاری و نهادی بویژه در زمینه بازنگری شیوه نامه موجود ارائه شده است.
Authors and affiliations
- سید مسعود منوری — استادیار گروه علوم محیط زیست، دانشکده محیط زیست و انرژی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران، ایران
- راضیه رحیمی — مربی گروه علوم محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک، ایران