راهبردهای توسعۀ زیست سازگار با اکوسیستم تالاب براساس الگوی بوم روستا در روستاهای حاشیۀ تالابهای میانکاله و لپوی زاغمرز با استفاده از روش swoc و ماتریس qspm
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
حفظ و پایداری اکوسیستمهای طبیعی و پایداری جوامع روستایی از طریق برقراری پیوند مطلوب بین جوامع و اکوسیستمها با توسعۀ شیوههای زیست جایگزین ضروری است. در این راستا براساس الگوی بوم روستا (اکوویلج) به عنوان الگوی زیست پایدار با رفع بیثباتیهای اکولوژیکی و اجتماعی جوامع، با شناسایی مزیتها و محدودیتهای موجود و ضعفها و قوتهای جوامع روستایی حاشیۀ تالاب و از طریق برنامهریزی راهبردی به ارائۀ راهبردهای مناسب برای زیست پایدار در جوامع روستایی حاشیۀ تالاب پرداخته شد تا شیوۀ زندگی پایدار و رابطۀ پایدار با اکوسیستم تالاب را برای جوامع ممکن سازد. بنابراین، مقالۀ حاضر در پی پاسخ گویی به این پرسش است که راهبردهای مناسب برای توسعۀ الگوی زیست پایدار و سازگار با اکوسیستم تالاب براساس الگوی بوم روستا در روستاهای حاشیۀ تالاب میانکاله و لپوی زاغمرز کدام اند؟ پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی و به شیوۀ پیمایشی و مدل تحلیلی swoc و ماتریس ارزیابی qspm به ارائۀ راهبردهای مناسب پرداخته است. نتایج نشان میدهد توسعۀ الگوی زیست پایدار و سازگار با اکوسیستم تالاب در روستاهای مطالعه شده باید در راستای رفع ضعفها و تهدیدها باشد و در این راستا باید راهبردهای حفاظت از اکوسیستم، تغییر فرهنگ مصرف و ارتباطات و تعاملات جمعی مورد توجه قرار گیرد.
Authors and affiliations
- نرگیس وزین — دکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه تربیت مدرس
- عبدالرضا رکن الدین افتخاری — دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه تربیت مدرس
- مهدی پورطاهری — استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه تربیت مدرس
- افشین دانه کار — دانشیار گروه شیلات و محیط زیست، دانشگاه تهران