تاثیر غلظت های مختلف سولفات آمونیوم روی کارآیی تعدادی از علف کش های دارای بنیان اسیدی ضعیف

فاطمه شاهوردی، منصور منتظری، مرجان دیانت

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

این پژوهش برای تعیین تاثیر کیفیت آب مورد استفاده جهت تهیه محلول علف کش های دارای بنیان اسیدی ضعیف و اثر آن روی کنترل علف هرز زردخار[picnomon acarna (l.) cass]، به عنوان گیاه محک، در گندم و کلزا، در سال 1388 در گلخانه بخش تحقیقات علف های هرز، موسسه گیاه پزشکی کشور انجام شد. میزان کاربرد علف کش های مورد آزمایش که شامل کلوپیرالید، گلیفوسیت و آمیخته تو، فور-دی + ام ث پ آ بودند، به ترتیب به نسبت 24/0.، 64/2 و 72/0 کیلوگرم معادل اسید در هکتار کالیبره شدند. هر علف کش بصورت محلول در آب حاوی سولفات آمونیوم در غلظت های صفر، 2، 4 یا 8 درصد، روی گیاهان مورد نظر در مراحل اولیه رویشی پاشیده شدند. سولفات آمونیوم، به موازات افزایش غلظت آن، موجب افزایش هدایت الکتریکی (ec) و کاهش ph محلول علفکش ها شد. افزودن سولفات آمونیوم به علف کش های گلیفوسیت و کلوپیرالید موجب کاهش معنی دار درصد شمار بوته های زردخار گردید. در ارزیابی وزن خشک علف هرز، سولفات آمونیوم تاثیر معنی داری در افزایش کارآیی کلوپیرالید و تو، فور-دی + ام ث پ آ نداشت. علف کش تو، فور-دی + ام ث پ آ بدون سولفات آمونیوم بیش از محلول آن در آب حاوی سولفات آمونیوم باعث کاهش تعداد بوته های زردخار شد. افزودن سولفات آمونیوم به محلول علف کش کلوپیرالید، روی گندم و کلزا، و همچنین افزودن آن به محلول تو، فور-دی + ام ث پ آ، روی گندم تاثیری نداشت.