رابطه دینداری و حمایت اجتماعی با شیوه های مقابله با تنیدگی در مادران دارای کودکان با نیازهای ویژه
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
بررسی عوامل مرتبط با منابع مقابلهای مادران کودکان استثنایی به علت در معرض تنیدگی بودن این افراد واجد اهمیت است. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش دینداری و حمایت اجتماعی با شیوههای مقابله با تنیدگی در مادران کودکان استثنایی بود. روش پژوهش حاضر توصیفی- همبستگی و جامعه آماری آن همه مادران کودکان استثنایی شهرستان آستارا بود. داده های پژوهش از 67 نفر که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند، جمعآوری گردید. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه های عمل به باورهای دینی، شیوههای مقابله با استرس و حمایت اجتماعی استفاده شد. دادههای گردآوری شده با استفاده از آزمون های آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین دینداری و راهبردهای مقابله با تنیدگی رابطه وجود دارد و رابطه بین حمایت اجتماعی با شیوههای مقابلهای نیز معنادار بود. همچنین هر دو متغیر قادر به پیش بینی شیوههای مقابلهای در مادران کودکان استثنایی بودند. شیوههای مقابله با تنیدگی مادران کودکان استثنایی توسط متغیرهای دینداری و حمایت اجتماعی بهخوبی قابل پیشبینی است. بنابراین، پیشنهاد می شود جهت کاهش تنیدگی و نیز ارتقاء شیوههای مقابلهای در این افراد، نقش دینداری و حمایت اجتماعی مورد توجه قرار گیرد.
Authors and affiliations
- عیسی جعفری — استادیار روانشناسی، دانشگاه پیام نور، نویسنده مسئولesa_jafary@yahoo.com
- علی اسماعیلی — استادیار روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبائیdresmaeili49@yahoo.com
- اکبر عطادخت — استادیار روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی atadokht@uma.ac.ir