Article

تحلیل مکانی تغییرات بارش با در نظر گرفتن متغیرهای ارتفاع و فاصله تا دریا (مورد مطالعه: استان سیستان و بلوچستان)

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

هدف از این پژوهش، بررسی تغییرات مکانی و میان یابی بارندگی ماهانه و سالانه در استان سیستان و بلوچستان با استفاده از روش های تک متغیره و چند متغیرة زمین آماری (ok، sk، sklm، ked، uk و cok)، روش های قطعی (idw، lpi، gpi و rbf) و رگرسیون خطی است. اطلاعات اولیه شامل داده های بارندگی پنجاه ایستگاه با طول دورة آماری مشترک 25 سال (1391-1367) و اطلاعات ثانویة (کمکی) مورد استفاده در روش های چندمتغیره شامل الگوی رقومی ارتفاع (dem)، فاصله تا دریا، طول و عرض جغرافیایی بود. برای ارزیابی عملکرد روش ها از فن اعتبارسنجی متقابل و معیارهای جذر میانگین مربعات خطا (rmse) و میانگین انحراف خطا (mbe) استفاده شد. نتایج تحلیل نیم تغییرنما حاکی از همبستگی زیاد مکانی بارندگی در بیشتر دوره ها با ساختار کروی است. بیشترین آستانة نیم تغییرنما مربوط به ماه های دی، بهمن و اسفند (با بیشترین مقدار بارندگی) و بیشترین شعاع تأثیر مربوط به بهمن و اردیبهشت است. نتایج اعتبارسنجی متقابل حاکی از دقت بیشتر رابطة رگرسیونی بارش- ارتفاع برای فروردین، ked برای اردیبهشت، uk برای خرداد و شهریور، rbf برای تیر، مرداد، مهر، آذر، دی، بهمن و بارندگی سالانه و sk برای آبان و اسفند است. به طور کلی، نتایج حاکی از برتری روش قطعی rbf و روش های زمین آماری در بیشتر دوره ها بود.

Authors and affiliations
  1. ام البنین پودینه — دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب، گروه مهندسی آب، دانشکدة آب و خاک، دانشگاه زابل
  2. معصومه دلبری — دانشیار گروه مهندسی آب، دانشکدة آب و خاک، دانشگاه زابل
  3. پرویز حقیقت جو — استادیار گروه مهندسی آب، دانشکدة آب و خاک، دانشگاه زابل
  4. میثم امیری — کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب، گروه پژوهشی مدیریت منابع آب، پژوهشکدۀ تالاب بین المللی هامون، دانشگاه زابل

Similar items