داستان وارگی در غزلیّات شمس
Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
غزلیّات مولانا بارها و بارها از جهات مختلف مورد بررسی و تحلیل بزرگان و ادیبان مختلف قرار گرفته است. با توجّه به ساختار غزل و ویژگی های آن به عنوان یک قالب شعری و سیر تحوّل و تکامل آن از ابتدا تا عصر مولانا، درمی یابیم که مولوی در غزلیّاتش گویی نوع تازه ای از غزل داستانی و روایی را ـ که پیش از او سنایی و عطّار بدان پرداخته بودند ـ به نمایش می گذارد. اینکه مولانا از چه تمهیدات و شگردهایی برای بارورسازی غزل به عنوان بستری داستانی سود جسته است و اینکه غزل داستان های او چند گونه هستند و هر یک چه ویژگی هایی دارند، از جمله پرسش هایی است که محور اصلی این مقاله را تشکیل می دهد.
Authors and affiliations
- داوود اسپرهم — دانشیار زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه علّامه طباطبایی
- سمیّه اسدی — دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان