کارایی درمان فراتشخیصی یکپارچه در کاهش شدت عوامل فراتشخیصی و نشانه های اختلالات هیجانی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف پژوهش حاضر، بررسی کارایی درمان فراتشخیصی یکپارچه در کاهش شدت عوامل فراتشخیصی سببساز و نشانههای آسیب شناختی در افراد مبتلا به اختلالات هیجانی چندگانه بود. سه نفر زن مبتلا به اختلال هیجانی اضطراب فراگیر دارای اختلال هیجانی همایند دیگر از طریق مصاحبهی تشخیصی و مصاحبهی بالینی ساختار یافته بر اساس معیارهای تشخیصی dsm-iv-tr برای محور یک به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. بیماران پس از احراز شرایط درمان، وارد فرآیند درمان شدند. در این پژوهش از طرح تجربی تکموردی از نوع خط پایهی چندگانهی ناهمزمان استفاده شد. کارایی پروتکل درمان فراتشخیصی یکپارچه در طی سه مرحله مداخله(خط پایه، درمان 12 جلسهای و پیگیری 6 هفتهای) با استفاده از پرسشنامه نگرانی ایالت پنسیلوانیا (pswq)، زیرمقیاس سیستم بازداری رفتاری(bis)، مقیاسهای عاطفه مثبت و عاطفه منفی (panas)، مقیاس دشواریهای تنظیم هیجانی(ders) و سنجههای اختصاصی اختلال همایند بیماران مورد بررسی قرار گرفت. دادهها به روش تحلیل ترسیم دیداری و فرمول درصد بهبودی بررسی شد. نتایج نشان میدهد که تاثیر درمان فراتشخیصی یکپارچه در کاهش شدت آماجهای درمان(نگرانی، عاطفه منفی، بازداری رفتاری، مشکلات تنظیم هیجانی و نشانههای اختلالات هیجانی) در بیماران از نظر بالینی معنادار است. روش درمان فراتشخیصی یکپارچه در کاهش همزمان شدت عوامل فراتشخیصی سببساز و نشانههای مربوط به اختلالات هیجانی از کارایی لازم برخوردار است.
Authors and affiliations
- رضا عبدی — استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
- عباس بخشی — استاد گروه روانشناسی، دانشگاه تبریز
- مجید محمود علیلو — استاد گروه روانشناسی، دانشگاه تبریز.