تعیین و تحلیل سطوح برخورداری نواحی روستایی استان زنجان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
بررسی و شناخت نواحی روستایی و تحلیل قابلیّت ها و تنگناهای آنها در فرایند برنامه ریزی توسعة روستایی اهمّیّت بسزایی دارد و امروزه آگاهی از امکانات و تنگناهای نواحی روستایی، نوعی ضرورت جهت ارائة طرحها و برنامه های توسعه محسوب میشود. تعیین و تحلیل سطوح برخورداری نواحی روستایی در زمینه های مختلف با استفاده از روشهای کمّی نقش مهمّی در این فرایند دارد. در مقالة حاضر با بهره گیری از «شاخص ناموزون موریس» و استفاده از 27 شاخص در زمینه های اقتصادی، اجتماعی و کالبدی به تعیین و تحلیل سطوح برخورداری دهستانهای استان زنجان پرداخته شده است. نتایج مطالعات نشان دهندة تفاوت زیاد در سطوح برخورداری دهستانهاست؛ بهطوریکه 12 دهستان از مجموع 44 دهستان استان در همة زمینه های اقتصادی، اجتماعی و کالبدی در سطوح «محروم» و یا «کمتر برخوردار» قرار دارند و تنها 11 دهستان بهطور نسبی توسعه یافته محسوب می شوند. امکانات محیطی، مجاورت و فاصلة نزدیک با مراکز شهری، کانونها و محورهای توسعه، محدوده های صنعتی و شبکه های زیربنایی عمده نقش مؤثّری در سطوح برخورداری نواحی روستایی استان دارد. در راستای توسعة هماهنگ و متوازن نواحی روستایی، تقویت مراکز محلّی اعم از شهرهای کوچک و مراکز روستایی، و همچنین ایجاد و تقویت کانونها و محورهای جدید توسعه در نواحی محروم استان ضروری است
Authors and affiliations
- دکتر محمد رضا رضوانی — دانشیار دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران