جایگاه نور در حکمت اشراق
Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds
Abstract
No abstract recorded for this item.
Authors and affiliations
- سیدمحمدعلی دیباجی — استادیار دانشگاه تهران
Similar items
جایگاه نور در حکمت اشراق
زبان فلسفی شیخ اشراق، زبان نمادها و استعاره‌های اشراقی است. در این میان واژه‌ی نور از ویژگی خاصی برخوردار است. نور و واژه‌ی مقابل آن ظلمت، با ظرفیت معنایی زیاد خود بسیاری از معانی ناظر به خارج و اعتبارات مربوط به آن در فلسفه‌ی رسمی (مشایی) را در خود جای داده است؛ معانی وجود، شیئی
بازخوانی هنر گوهرتراشی سه نوع سنگ نیمه‌قیمتی بر پایۀ مفاهیم نور در حکمت اشراق سهروردی
سنگ یکی از نخستین ابزارهای بشر (از جمله ایرانیان) برای چیرگی بر چالش‌های روزمره (مانند افروختن آتش و خرد و آسیاب‌کردن) بوده است که با گذشت زمان کارکردهای تزیینی و آیینی (ماننده مهره‌‌های تراش‌خورده و مهرسازی) نیز پیدا کرده است. امروزه، گوهرتراشی، به‌عنوان ادامه حضور سنگ‌ها در زند
تعبیر «خمیره ازلی» و مساله «احیاء یا تاسیس؟» در حکمت اشراق سهروردی
در حکمت » خسروانی حکمت «و ارتباط آن با » ة ازلیخمیر«تعبیر هدف ی شده تا برخی از محققان نظیر هانری کربن، یاشراق، دستمایه ت سهروردی را احیای حکم » عمر ۀطرح عظیم هم « حکمت اشراق و نقرائ، نویسندهبه اعتقاد .ایران باستان موسوم به حکمت خسروانی بدانند کار سهروردی نشان میدهد که در حکمت اشر
نقد خوانشهای شرق‌محور و غرب‌محور از حکمت اشراق سهروردی
حکمت اشراق سهروردی از وجوه مختلف برای محققان، اعم از مسلمان و غربی، جالب توجه بوده است. در دورۀ معاصر نیز افراد و گروههای بسیاری درصدد تفسیر نسبت حکمت اشراق با حکمتهای پیشین برآمدهاند. تنها بعنوان نمونه، میتوان دو تن از محققان غربی را نام برد که تحقیقاتی تأثیرگذار در اینباره انج
بررسی نقش سه عارف خطّه قومس در حفظ و استمرار اندیشه خسروانی و حکمت اشراق
بایزید بسطامی، ابوالحسن خرقانی و علاءالدوله سمنانی، سه تن از عرفای برجسته ایرانی در خطه قومساند که هر یک مقامی خاص در عرفان اسلامی دارند. یکی از مفاهیم برجستهای که در اقوال و آثار این بزرگان نمود پررنگی دارد، مفهوم «نور و روشنایی» است و این مسأله حتی در عنوان آثار و اقوالی نیز که
روش شناخت حقیقت در حکمت اشراق
فلسفه اشراق شهاب فروزانی بود که در حوزۀ اندیشۀ اسلامی درخشید و حکمت اسلامی را با نور خود برافروخت و توانست فلسفه را به عرفان نزدیک کند؛ زیرا از یک سو از تعارض نداشتن عقل با شهود، بلکه از همسازی و همراهی این دو سخن گفت و از سوی دیگر تأکید کرد که می توان با اندیشه و استدلال و قوانی