روش تفسیری ابن جوزی و جایگاه تفسیر وی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
تفسیر ابن جوزی یا «زادالمسیر فی علم التفسیر»، یکی از تفاسیر، نقلی روایی و واعظانه قرن ششم هـ. ق. است. این تفسیر به گفته مؤلف آن، نه خیلی مختصر و نه خیلی گسترده از لحاظ حجم است. این مقاله بر آن است تا روش و جایگاه تفسیر ابن جوزی را بیان کند. تفسیر زاد المسیر ابن جوزی که خلاصهای از تفسیر بزرگ وی به نام «المغنی فی تفسیر القرآن» می باشد، شامل جمیع آیات قرآن است. سبک غالب بر این تفسیر، نقلی و روایی و برگرفته از روایات پیامبر و صحابه و تابعین میباشد. وی در تفسیرش، با ارائه اطلاعات کلی درباره سوره، از قبیل نام، فضیلت، نزول و عدد آیات آن، مطلب را آغاز میکند؛ سپس اسباب النزول، لغت و شواهد بر آن، معنای کلمه و اقوال مفسران در آن مورد را به خوبی نقل مینماید و در ادامه به احکام مأخوذه از آیه، ناسخ و منسوخ و قرائات میپردازد. تفسیر ابن جوزی در میان تفاسیر قرن ششم اهل سنت دارای جایگاهی مهم است.
Authors and affiliations
- مهرناز گلی — استادیار دانشکده الهیات دانشگاه سیستان و بلوچستان