تأثیر زمان قطع آبیاری آخر دوره رشد بر سیلوپذیری چغندرقند
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در زراعت چغندرقند، آبیاری آخر فصل رشد در اکثر مناطق ازجمله کرمانشاه زودتر از معمول قطع میشود که همین امرسبب ایجاد تنش خشکی در گیاه میگردد. با توجه به اینکه در شهریور و مهر ماه افزایش عملکردریشه ادامه دارد، لذا ممکن است تنش در انتهای دوره رشد باعث کاهش وزن ریشه و کیفیت آن گردد. به منظور بررسی این موضوع، پژوهشی طی سالهای 83 و 1384 در کرمانشاه انجام شد. در این تحقیق تیمارهای قطع آبیاری از دهم شهریور تا بیستم مهر ماه در مقاطع 10 روزه اعمال گردید. همچنین وضعیت سیلوپذیری در کنار مزرعه به مدت 10، 20 و 30 روز سیلو پس از برداشت بررسی شد. تیمارهای قطع آبیاری به کرتهای اصلی و تیمارهای طول دوره سیلو به کرتهای فرعی منتسب شدند. نتایج نشان داد که تیمار قطع آبیاری در دهم شهریور با 41/42 تن کمترین عملکرد ریشه و تیمار قطع آبیاری در بیستم مهر ماه با 96/50 تن در هکتار بالاترین عملکردریشه را داشت. روند تغییرات عملکردریشه نشان داد که هر چه آبیاری دیرتر قطع گردد عملکردریشه افزایش مییابد. تیمار 30 روز نگهداری در سیلو (نگهداری چغندرقند در کنار مزرعه با پوشش بقایای اندام هوائی چغندرقند) در این آزمایش باعث کاهش وزن ریشه تا 5/28 درصد گردید. روند تغییرات درصدقند در اثر اعمال تیمار قطع آبیاری و سیلو در کنار مزرعه چندان قابل ملاحظه نبود ولی تیمار قطع آبیاری در 30 شهریور از بیشترین درصد قند برخوردار بود. با توجه به این که از نظر میزان قند در هکتار تفاوت معنیداری بین تیمارهای آبیاری وجود نداشت، لذا در مناطقی که محدودیت آب وجود دارد قطع آبیاری در دهه سوم شهریور ماه توصیه میشود.
Authors and affiliations
- جهانشاه بساطی — مربی پژوهشی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی کرمانشاه