تأثیر روشهای مختلف خاکورزی در تهیه بستر بذر منوژرم بر عملکرد و کیفیت محصول چغندرقند
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
با هدف بررسی روشهای مختلف خاکورزی به منظور تهیه بستر مناسب جهت کاشت بذر منوژرم چغندرقند و تأثیر آن بر کمیت و کیفیت محصول، آزمایشی طی سالهای 1384 و 1385 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی داراب در استان فارس به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح و پایه بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. آمادهسازی کامل زمین در دو سطح پاییز و بهار و استفاده از ادوات خاکورزی در شش سطح در کرتهای فرعی قرار گرفتند. کرتهای فرعی عبارت بودتد از: 1- شخم با گاوآهن برگردان دار در عمق 35-30 سانتیمتر به همراه دیسک 2- شخم با گاوآهن برگرداندار در عمق 35-30 سانتیمتر به همراه روتوتیلر 3- شخم با گاوآهن قلمی در عمق 35-30 سانتیمتر به همراه دیسک 4- شخم با گاوآهن قلمی در عمق 35-30 سانتیمتر به همراه روتوتیلر 5- زیرشکن به عمق 35-30 سانتیمتر به همراه گاوآهن برگرداندار به عمق 30-25 + دیسک 6- زیرشکن به عمق 35-30 سانتیمتر به همراه گاوآهن برگرداندار به عمق 30-25 به همراه روتوتیلر. متغیرهای جرم مخصوص ظاهری خاک، شاخص مخروط خاک، درصد سبز شدن، شاخص سرعت سبز شدن و ویژگیهای کمی و کیفی اندازهگیری گردیدند. نتایج تفاوت معنیدار آماری بین آمادهسازی زمین در پاییز و بهار و ادوات خاکورزی از لحاظ متغیرهای اندازهگیری شده را نشان داد. استفاده از ادوات خاکورزی در فصل پاییزدر مقایسه با فصل بهار کاهش بیشتری را در وزن مخصوص ظاهری و شاخص مخروط خاک نشان داد. همچنین مقادیر درصد سبزشدن، شاخص سرعت سبزشدن و عملکرد مربوط به استفاده از تیمارهای خاکورزی در پاییز بیشتر از بهار بود. سه عامل زمان کاربرد، نوع ادوات و عمق عملیات خاکورزی توانست روی متغیرهای فوق مؤثر باشند. استفاده از گاوآهن برگرداندار در عمق 35-30 سانتیمتر در فصل پاییز به همراه روتوتیلر باعث افزایش درصد سبزشدن (42/94%)، شاخص سرعت سبزشدن (93/4%)، خلوص شربت خام (68/82%)، عملکرد ریشه(81/81 تن در هکتار) و شکرسفید (84/11 تن در هکتار) شد.
Authors and affiliations
- محمدعلی به آئین — مربی پژوهشی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی فارس
- غلامرضا اشرف منصوری — مربی پژوهشی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی فارس
- فرحناز حمدی — کارشناس ارشد مؤسسه تحقیقات چغندر قند