تأثیر شش هفته تمرین استقامتی بر سطوح برخی سایتوکاین های ریزمحیط تومور در موش های مادۀ مبتلا به تومور پستان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیرات تمرینات ورزشی بر تعادل سایتوکاینی موش های مادۀ مبتلا به سرطان پستان است. بدین منظور 20 سر موش بالبسی ماده تصادفی در دو گروه کنترل و تجربی قرار گرفتند. پس از آشناسازی با محیط و تزریق سلول های سرطانی به همۀ موش ها، گروه تجربی به مدت شش هفته، پنج روز و با شدت متوسط تمرینات استقامتی را انجام دادند. موش ها روزانه از نظر تغییرات رشد تومور ارزیابی شدند. در پایان موش ها نخاعی شدند و بافت تومور برداشته شده و به سرعت فریز شد و در دمای 70- درجۀ سلسیوس نگهداری شد. نمونۀ تومور هموژنیزه شده و سپس با روش الایزا مقادیر سایتوکاین های il-17 و ifn-g در نمونه ها بررسی شد. از آزمون tمستقل برای تعیین اختلاف بین گروه ها استفاده شد. کاهش معنادار il-17 در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل مشاهده شد (03/0 p=). همچنین، سطوح ifn-γ افزایش نشان داد. ولی این افزایش از لحاظ آمار معنادار نبود. کاهش معنادار میزان رشد تومور نیز در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل مشاهده شد (005/0 p=). از آنجا که il-17 در رگزایی، رشد و متاستاز تومور نقش دارد، کاهش سطوح این سایتوکاین که به موازات کاهش حجم تومور است نشان می دهد که تمرین از طریق کاهش سطوح این سایتوکاین موجب کاهش رشد تومور می شود. همچنین افزایش در سطح ifn-γ حاکی از تعدیل سایتوکاینی به وسیلۀ تمرین در ریزمحیط تومور در راستای القای ایمنی سلولی ضد تومور است که نقش حمایتی تمرین در تحریک ایمنی ضد تومور را نشان می دهند. با توجه به نتایج پژوهش حاضر می توان نتیجه گرفت تمرینات استقامتی نقش مؤثری در بازداری از رشد تومور در سرطان های وابسته به استروژن دارد.
Authors and affiliations
- حمید آقاعلی نژاد — دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه تربیت مدرس
- محمد امین ساعی — کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزش، دانشگاه تربیت مدرس
- مهدی مهدوی — دکتری ایمونولوژی، انستیتو پاستور ایران
- صادق امانی شلمزاری — دکتری فیزیولوژی ورزش، دانشگاه تربیت مدرس
- عبدالرضا کاظمی — دکتری فیزیولوژی ورزش، دانشگاه ولیعصر(عج) رفسنجان