Article

اثربخشی درمان گروهی فراشناختی در بهبود افسردگی، باورهای فراشناختی و پاسخ های نشخواری بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

زمینه و هدف: ارتباط فراشناخت ها با علایم افسردگی طی دهه های گذشته به اثبات رسیده است. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی درمان گروهی فراشناختی (gmct) بر افسردگی، باورهای فراشناختی و پاسخ های نشخواری بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی (mdd) انجام شد. مواد و روش ها: این پژوهش از نوع آزمایشی طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمام بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی مراجعه کننده و ارجاع شده به کلّینیک های روانشناسی رهیاب، آستان قدس و بیمارستان ابن سینا شهر مشهد سال 1392 بود. از بین این بیماران، 24 نفر به روش نمونه گیری مبتنی بر هدف و در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به یکی از دو گروه درمان فراشناختی و کنترل اختصاص یافتند. تمام بیماران گروه مداخله به مدّت 8 هفته مورد درمان قرار گرفتند و بیماران گروه کنترل درمانی دریافت نکردند. آزمودنی ها پرسش-نامه های افسردگی بک- ویرایش دوم (bdi-ii)، فراشناخت-30 سوؤالی(mcq-30) و مقیاس پاسخ های نشخواری (rrs) را قبل از جلسه اوّل درمان و در پایان درمان تکمیل کردند. داده ها با محاسبه درصد بهبودی و آزمون تحلیل کواریانس چند متغیّری (mancova) تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد درمان تغییرات قابل توجّهی در نمرات آزمودنی های گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل در علایم افسردگی، باورهای فراشناختی و پاسخ های نشخواری ایجاد کرد و موجب بهبودی در علایم همه ی بیماران شد (001/0p