بررسی قابلیت های کارآفرینی و میزان اثربخشی نظام آموزشی بر افزایش آن در دانشجویان دانشگاه پیام نور
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
یکی از اهداف مهم نظام آموزش عالی کشور، پرورش نیروی انسانی متخصص و مورد نیاز جامعه است. با توجه به روند افزایش جمعیت و تقاضا برای ورود به دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی از یک سو و مشکلات اقتصادی دولت از سوی دیگر، مسأله «کارآفرینی» اهمیت ویژه ای یافته است. در این راستا مطالعه حاضر با هدف بررسی و ارزیابی قابلیتهای کارآفرینی (ریسک پذیری، انگیزه پیشرفت، کنترل درونی، میل به استقلال و خلاقیت) دانشجویان دانشگاه پیام نور شکل گرفته است. در این مطالعه از 450 نفر از دانشجویان این دانشگاه در تهران خواسته شد تا به سؤالات پرسشنامهای با ضریب آلفای کرونباخ 89/0 و شیوه لیکرت پاسخ گویند. نتایج مطالعه نشان میدهد که میان خلاقیت و استقلالطلبی دانشجویان و تمایل آنها به کارآفرینی رابطه معناداری وجود دارد؛ ریسک پذیری در دانشجویان مرد بیشتر از دانشجویان زن و در مقابل کانون کنترل درونی و استقلال طلبی در دانشجویان زن به طور معنا داری از دانشجویان مرد بیشتر است. انگیزه پیشرفت، کانون کنترل درونی و استقلالطلبی در دانشجویان علوم پایه و مهندسی به طور معنا داری بیشتر از دانشجویان علوم انسانی و خلاقیت در دانشجویان غیر شاغل به طور معنا داری بیشتر از دانشجویان شاغل است. کانون کنترل درونی و انگیزه پیشرفت در دانشجویانی که دوره آموزشی کارآفرینی گذرانده اند به طور معناداری بیشتر از دانشجویانی است که دوره آموزشی کارآفرینی را نگذرانده اند و فعالیتهای آموزشی دانشگاه با مؤلفههای خلاقیت و انگیزه پیشرفت مرتبط است.