ارزیابی بالینی و هیستوپاتولوژیکی کاربرد موضعی عسل بر التیام زخم های تجربی در سگ
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه مطالعه: عسل از دیرباز در طب سنتی برای التیام انواع زخم ها مورد استفاده قرار می گرفته است. در این مجموعه پژوهشی تاثیرات بالینی و هیستوپاتولوژیکی عسل خام و فرآوری نشده آذربایجان غربی در روند التیامی زخم های جراحی (بریدگی ها) مورد ارزیابی قرار گرفت. هدف: این مطالعه به منظور بررسی و برآورد اثر عسل بر درمان زخم های تجربی در سگ و نقش آن در سرعت و کیفیت کاهش مساحت زخم در زمان مشخص انجام شد. روش کار: 30 قلاده سگ هر کدام به وزن تقریبی kg25-20 در 2 گروه مطالعه بالینی (10 قلاده) و مطالعه هیستوپاتولوژیکی (20 قلاده) تقسیم شدند. در هر گروه پس از آماده سازی جراحی و بیهوشی، زخم های جراحی با ابعاد یکسان (مستطیل؛ 2mm25×50)در سطح پشتی (ناحیه سینه ای– کمری) ایجاد شد. به طور قراردادی زخم های طرف چپ به عنوان گروه درمان و زخم های طرف راست به عنوان گروه شاهد در نظر گرفته شدند. در گروه درمان پس از شستشوی زخم ها با سرم فیزیولوژیک، یک لایه عسل g20 روی زخم ها مالیده شد. در گروه شاهد، زخم ها فقط با سرم فیزیولوژیک شستشو داده شدند. متغیرهای بالینی و هیستوپاتولوژیکی در روزهای 7، 14، 21 و 28 بعد از عمل مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج: عسل سبب تسریع روند التیام و سرعت بسته شدن زخم های جراحی و کاهش میزان ترشح و عفونت در گروه درمان در مقایسه با گروه شاهد شد که در روزهای 14 و 28 به طور معنی داری بیشتـر جلـب نـظـر نمـود (05/0 p
Authors and affiliations
- سیدجاوید آل داود — گروه جراحی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه ارومیه
- امید نجفی — گروه جراحی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه ارومیه
- سید جاوید آل داود — گروه علوم درمانگاهی ، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران
- فرنود شکوهی ثابت جلالی — گروه جراحی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه ارومیه
- امیر عباس فرشید — گروه پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه ارومیه، ارومیه