Article

بررسی آزمایشگاهی عمق آب شستگی دماغه در مجموعه ‏آب شکن های توری سنگی سرسپری ‏

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

یکی از روش های معمول کنترل فرسایش کناری رودخانه ها استفاده از آب شکن است که در صورت طراحی و اجرای صحیح، علاوه بر کنترل فرسایش کناری، منجر به بازیابی و احیای اراضی با ارزش حاشیه رودخانه ها می شود. از آن­جا که سؤالات و ابهاماتی در مورد تعیین طول ، فاصله و شکل دماغه آب شکن های توری سنگی مطرح بوده ، این تحقیق با هدف بررسی تأثیر طول ، فاصله و شکل آب شکن های توری سنگی ، به­صورت آزمایشگاهی انجام شده است. این تحقیق در فلوم آزمایشگاهی با بستر متحرک با طول 17 متر، عرض 1.5 متر و عمق 0.8 متر انجام شده است. آب شکن های مورد استفاده در آزمایش ها از جنس سنگ و تورسیمی (توری سنگ ) بوده، از نوع سرسپری t)شکل ) غیرمستغرق و عمود بر دیواره فلوم ساخته شده اند. به­ منظور بررسی آب شستگی دماغه آب شکن ها از دو طول آب شکن 15 و 22.5 سانتی­متر (20 درصد و 30 درصد تنگ شدگی کانال ) و چهار فاصله آب شکن (چهار نسبت 2، 3، 4 و 5، فاصله به طول آب شکن ها) در بستری با مصالح و شیب ثابت و سه مقدار دبی (30، 35 و40 لیتر بر ثانیه) مورد آزمایش قرار گرفته است. با توجه به نتایج به دست­آمده از تحلیل آزمایش ها برای آب شکن های سرسپری رابطه بدون بعد برای برآورد حداکثر عمق آب شستگی دماغه آب شکن های توری سنگی که به صورت سری ساخته می شوند، استخراج و توصیه شده است. مقایسه مقادیر محاسبه ای از این رابطه با مقادیر مشاهده ای نشان داده است که تفاوت ها در محدوده 25± درصد خطا قرار دارند. مقایسه نتایج روابط ارائه شده به­وسیله سایر محققین با مقادیر مشاهده ای در این تحقیق نشان داده است حداکثر عمق آب شستگی در آب شکن های توری سنگی کم­تر از آب شکن های صلب است.

Authors and affiliations
  1. علی اکبر عباسی — استادیار مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان
  2. مهدی حبیبی — دانشیار پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری