تأثیرات محیطی احداث دایک های ساحلی بر میزان شوری ‏خاک سواحل

یونس دقیق، علی طلوعیان

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

یکی از مسائلی که در طراحی دایک های ساحلی باید مد نظر قرار گیرد، بررسی میزان نشت آب های شور و شیرین و تداخل آن ها در بدنه و زیر دایک است. در این مقاله ضمن معرفی فن های جدید مدل fem و بررسی بازده پتوی آب بند رسی و پردة آب بند قائم بر میزان مخلوط شدن آب های شور و شیرین، به بررسی تاثیر استفادة توام آن ها بر نحوه تداخل آب های شور و شیرین به­وسیله مدل عامل های محدود ctranw پرداخته شده است. این مدل بر اساس روش عددی عامل محدود طراحی و در سال 2001 در آلبرتای کانادا به منظور بررسی شوری و آلودگی درون توده های متخلخل، توسعه داده شده است. در این تحقیق پنج دسته تحلیل انجام شد، دستة اول برای بررسی وضعیت پیشرفت شوری بعد از احداث دایک و پیش از تجمع آب رودخانه در پشت دایک، دستۀ دوم در زمان پس از انباشته شدن آب رودخانه در پشت دایک به ارتفاع 5/3 متر، دستۀ سوم تحلیل­های مشابه تحلیل قبل ولی با استفاده از پتوی رسی، دسته چهارم تحلیل­های مشابه تحلیل دوم ولی با استفاده از پرده آب بند عمودی و دستۀ پنجم تحلیل­های در شرایط ادغام پتوی رسی و پرده آب بند. نتایج تحقیقات نشان داد که در حالت استفاده از پتوی رسی بیش ترین سرعت خاک شویی در پنج روز اول اتفاق می افتد و پس از 10 روز تقریبا ثابت می ماند. همچنین استفاده هم زمان از پتوی رسی و پرده آب بند بیش ترین بازده را در جلوگیری از نفوذ نمک دریا در خاک خواهد داشت.