بررسی سبک شناختی فرمان حکومتی امام علی(ع) به مالک اشتر
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
سبک شناسی، یکی از موضوعات ادبی است که در سدة اخیر، توجّه ویژه ای از طرف ادیبان و سخنوران به آن شده است. سبک ادبی، از اندیشه هر فرد سرچشمه می گیرد که بیان کننده نگرش و بینش آن فرد به واقعیّت های پیرامونش است. نوع الفاظ و ترکیبات و جمله بندی و طرز تعبیر معانی، مهم ترین عوامل در چگونگی سبک ادبی است. در این میان، از جمله متونی که شایستگی و ارزش بررسی و تجزیه و تحلیل دارد، متون دینی و به طور خاص نهج البلاغه است؛ زیرا صاحب آن، امیر سخنوران و رهبر اهل بلاغت است. از میان خطبه ها و نامه ها، نامه پنجاه و سوّم امیرالمؤمنین علی(ع) که خطاب به جناب مالک اشتر، در هنگام انتخابش به زمامداری مصر است، به دلیل جلوه های سیاسی، اخلاقی، عبادی، نظامی و اجتماعی از جایگاهی بس والا برخوردار است. هماهنگی موسیقی درونی نامه با موضوع آن و انتخاب اسلوب های نحوی و بلاغی متناسب با هدف مورد نظر و تناسب بسامدهای واژگانی و جملات امر و نهی با هدف نگارندة نامه، از ویژگی های بارز این فرمان حکومتی است. در این پژوهش، با بررسی سبک شناختی این نامه، از سه دیدگاهِ فکری، زبانی (آوایی ، لغوی، نحوی) و ادبی، به بیان زیبایی ها و ارزشها و سبکِ این نامه می پردازیم.
Authors and affiliations
- محمد خاقانی — استاد گروه عربی دانشگاه اصفهان
- زهرا قاسم پیوندی — دانشجوی دکتری گروه عربی دانشگاه اصفهان