Article

روند تکوین سبک زنانه در آثار زویا پیرزاد: تحلیلی بر پایۀ سبک شناسی فمنیستی

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

دربارۀ ویژگی­های زبانی آثار ادبی زنان دیدگاه های گوناگونی وجود دارد. در پژوهش حاضر بر ضرورت تحلیل سبکی آثار داستانی زنان به عنوان روشی برگزیده در تحلیل ویژگی های زبانی، ادبی و اندیشگانی این آثار تأکید شده است. در ادامه، برجسته ترین وجوه سبکی آثار زویا پیرزاد، با رهیافت سبک­شناسی فمنیستی، بررسی و تحلیل شده است. یافته­های پژوهش نشان می­دهد از نخستین اثر نویسنده یعنی مجموعه داستان مثل همۀ عصرها تا رمان عادت می کنیم، در سطوح مختلف متن (واژگان، جملات و سطح گفتمان) دیدگاه زنانه نمود یافته است. سیر تحول اندیشه که به تحول زبان منجر می­شود، در آثار پیرزاد این­گونه است: در مجموعه داستان­های مثل همۀ عصرها، طعم گس خرمالو و یک روز مانده به عید پاک زنان اسیر روزمرگی­اند و از خود اراده­ای ندارند؛ در رمان چراغ­ها را من خاموش می­کنم جایگاه زن مورد پرسش قرار می­گیرد و در رمان عادت می­کنیم با تحول نقش زن به عرصۀ کنشگری و فعالیت اجتماعی، توصیفی دیگرگون از هویت زنانه در نقش فاعلی ارائه شده است.

Authors and affiliations
  1. سید علی دسپ — دانشجوی دکتری رشتۀ زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تربیت مدرس
  2. ناصر نیکوبخت — دانشگاه تربیت مدرس
  3. سعید بزرگ بیگدلی — دانشگاه تربیت مدرس
  4. مجتبی منشی زاده — دانشگاه علامه طباطبایی

Similar items