شیب پخش در غشای نازک (dgt) تکنیکی جدید در اندازه گیری زیست فراهمی عناصر معدنی خاک برای گیاهان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدار کل عناصر معدنی در خاک ارتباط بسیار ضعیفی با فراهمی عناصر برای گیاهان دارد. تکنیک dgt (شیب پخش در غشای نازک) اخیراً در پیشبینی زیست فراهمی عناصر کمیاب و کم مصرف، فسفر و پتاسیم عملکرد خوبی از خود نشان داده است. در این تکنیک، عناصر پس از عبور از لایه هیدروژل در ژل پیوندی تجمع مییابند. در این مقاله مروری، جزئیات ساخت و استفاده از dgt، شرایطی که در آن همبستگی dgt با پاسخهای گیاهی قابل توجه است، بحث میشود. تئوری روش dgt تشریح شده و به برخی نتایج حاصله در مورد عناصر کمیاب، فسفر و پتاسیم اشاره خواهد شد. اگر جریان پخشیدگی عنصر مورد نظر از خاک به ریشههای گیاهی محدود کننده سرعت جذب باشد، همبستگی قوی بین dgt و جذب گیاهی قابل پیشبینی است. اگر جذب توسط جریان پخشیدگی محدودکننده نشود، ممکن است شارش dgt و جذب گیاهی همبستگی نشان دهد به شرطی که جذب گیاهی هنوز اشباع نشده باشد. اما رقابت کاتیونها ممکن است بر جذب عناصر توسط گیاهان تحت این شرایط تاثیرگذار باشد، در حالیکه بر شارش dgt اثری ندارند. همچنین اگر پخشیدگی محدودکننده نباشد، کمپلکسهای ناپایدار، مشارکتی در جذب عناصر نخواهند داشت اما توسط dgt اندازهگیری میشوند. بنابراین اگر جذب گیاهی توسط پخشیدگی محدود نشود، تفسیر همبستگی مشاهده شده با اندازه گیری dgt صحیح نخواهد بود.