بررسی رابطه دولت-ملت با ظهور نهاد درام در دوره پهلوی اول در جستجوی جائی میان رمان ایرانی و درام مشروطه
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
نیمه دوم سده سیزدهم شمسی در تاریخ ایران معاصر حائز اهمیت ویژ های است. موج تغییرات گسترده اجتماعی- سیاسی آرام آرام جریان یافت و به پا خاست و مشروطیت شکل گرفت که پس از استقرار و ثبات نسبی به برافتادن دودمان قاجار و ظهور حکومت پهلوی منجر شد. این تغییر از آن رو اهمیت دارد که قدرت سیاسی حکومت نیز - با وجود حفظ نظام سلطنتی- تغییرات نسبی ساختاری را پذیرفت و دولت مدرن یا دولت-ملت با تلفیقی از استبداد پا گرفت؛ پهلوی اول. این وضعیت در لایه های مختلف اجتماع اثر کرد و بالطبع ادبیات آن دوره را نیز از آن متاثر بود. در این میان درام ایرانی ]که پیشتر در دوره مشروطه ظهوری سیاس تگون داشت[ هم چهره جدیدی گرفت و رنگ عوض کرد. ولی دلایلی موجود بود که نتواند بازتاب مناسبی برای دولت-ملت در عصر رضاخان باشد. اگرچه از نظر کارکرد هنری یا فرهنگی باری را به دوش گرفت و حتی توسعه یافت ماهیت و ساختاری عاریه ای بروز داد. تغییر استبداد سنتی به دولت- ملت استبدادی موجد ساختاری اجتماعی- سیاسی شد که نیاز به ظهور گون های به مثابه واسطه یا میانجی داشت. بررسی ارتباط درام با ساختار اجتماعی- سیاسی جدید شناخت بهتری از ماهیت آن ارائه م یکند.