Article

بررسی اثر جهت گیری زبری سطح بر روی ناپایداری ترموالاستیک در سطوح لغزشی روان-کاری شده

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

انواع مختلف سطوح لغزشی مانند کلاچ ها و ترمزها ، مستعد نوعی آسیب سطح تحت عنوان ناپایداری ترموالاستیک هستند. ناپایداری اشاره دارد به رشد نامحدود آشفتگی-های دما و فشار که منجر به دماهای موضعی بسیار بالا و سایش آن نقاط می شود. در این پژوهش اثر بافت سطح بر روی ناپایداری ترموالاستیک در رژیم روان کاری مخلوط مورد بررسی قرار می گیرد. بدین منظور از مدلی که شامل یک سطح صیقلی با رسانایی حرارتی بالا و یک سطح زبر با رسانایی حرارتی بسیار پایین است، استفاده می شود. در این تحقیق برای سطوح زبر از یک پروفیل زبری سطح تولیدشده به روش عددی استفاده شده است. در ادامه به کمک ضرایب جریان که ضرایب اصلاحی معادله رینولدز برای در نظر گرفتن زبری هستند، تأثیر بافت سطح بر روی ناپایداری ترموالاستیک بررسی می شود. برای انجام این کار از الگوریتمی استفاده می شود تا به کمک آن برای سه گونه جهت گیری زبری یعنی طولی، عرضی و همسانگرد، سرعت بحرانی که بیشتر از آن ناپایداری ترموالاستیک اتفاق می افتد و منجر به تشکیل نقاط داغ دیده می شود، به دست می آید. در نهایت مشخص می شود که سرعت بحرانی که سطح را در آستانه ی ناپایداری ترموالاستیک قرار می دهد، برای الگوی سطح طولی حالت بهینه دارد و پس از آن الگوی سطح همسانگرد و در نهایت الگوی سطح عرضی قرار دارد. برای تعیین صحت مدل معرفی شده، تعدادی از نمودارهای ارائه شده توسط محقیقن در مورد تغییرات سرعت بحرانی نسبت به ضخامت فیلم روان کار، بازسازی شده است.

Authors and affiliations
  1. ابوالفضل ابراهیمی سرست — دانشگاه صنعتی اصفهان- دانشکده مهندسی مکانیک
  2. صالح اکبرزاده — استادیار دانشگاه صنعتی اصفهان
  3. علیرضا واعظ پور نجف آبادی — دانشگاه صنعتی اصفهان- دانشکده مهندسی مکانیک

Similar items