بررسی نسبت میان اصالت و هستی در زبان های باستانی و اندیشه ارسطو
Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در این مقاله فرایند شکل گیری معنای واژه «اصالت» و سیر تحول آن در زبان های باستانی بررسی شده است. فرضیه مقاله این است که معنای واژه مذکور به صورت ریشه داری در فرهنگ های مختلف به ویژه در زبان های باستانی به همان معنای متداول در فلسفه اسلامی (حکمت متعالیه صدرایی) یعنی هستی و وجود به کار رفته است. رویکرد غالب این بررسی ها استعمال واژه مذکور در زبان یونانی است، زیرا محتوای معنای فلسفی این واژه در زبان یونانی ملحوظ شده است. در مقاله روشن می شود که فرضیه نگارنده درست است، به ویژه آنجا که به متن نوشته های معروف ارسطو و کتاب متافیزیک استناد کرده ایم.
Authors and affiliations
- محسن طلایی ماهانی — استادیار گروه فلسفه دانشگاه زنجان