اخلاق و نظریه ی نفس در اندیشه ی استیچ: آوردگاه روان شناسیِ اخلاق و علوم شناختی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
استیفن استیچ، یکی از نامدارترین روانشناسان و فیلسوفان حوزههای اخلاق و ذهن است. وی با بهرهگیری و تلفیق سنتهای روانشناسانه و فلسفی در حوزههای مذکور به مرجع بسیاری از پژوهشهای معاصر در روان شناسی اخلاق و فلسفهی ذهن بدل گشته است. پژوهش حاضر با ادعای اینکه نفسشناسی، جهانشناسی و خداشناسی فیلسوفان، سامان نظریهی اخلاق آنان را برخواهد ساخت، به تأثیر نظریهی نفس استیچ در نظرگاه اخلاقیِ وی خواهد پرداخت. براین اساس، نخست به تحلیل فرااخلاقِ نظریهی اخلاق وی در دو ساحت معرفت شناسی و وجودشناسی پرداخته و سپس با ارزیابی نفسشناسی وی، درصدد یافتن نسبتهای مابعدالطبیعی میان نفسشناسی و نظریهی اخلاقِ وی برخواهیم آمد. در پایان با اشاره به اینکه تلقیِ غیر دوگانهانگار و شناختی استیچ در نفسشناسی، چگونه ساحتهای یادشده را متاثر نموده، به نگرش وی مبنی بر گذار از روانشناسی متعارف اخلاق به روانشناسیِ شناختی و رهیافتهای آزمایشگاهیِ وی در سامانِ نظریهی اخلاق خواهیم پرداخت.
Authors and affiliations
- محمدهادی فاضلی — کارشناس ارشد فلسفه ی دین، دانشگاه تهران(نویسنده ی مسئول)
- احد فرامرز قراملکی — استاد دانشگاه تهران