) تاثیر سیتوکینین های مختلف بر ریز ازدیادی گیاه اسطوخودوس (lavandula vera)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در این تحقیق سیتوکینین¬های مختلف بر سرعت ریزازدیادی اسطوخودوس بررسی شد. جداکشت های دو گره¬ای سترون شده از یک گیاه گلخانه¬ای یکساله در محیط کشت ms دارای هورمون¬های بنزیل آمینو پورین(bap)،2-¬ ایزوپنتنیل آدنین (2ip) و کینتین (kin) به تنهائی یا در ترکیب با یکدیگر کشت شد. نتایج حاصل نشان داد سرعت رشد ریز قلمه ها، تعداد گره¬ها و نو ساقه¬های حاصل از هر جدا کشت در محیط کشت به نوع و غلظت هورمون بستگی دارد. بالاترین تعداد نوساقه/¬ جداکشت، تعداد گره/ جداکشت و طول ساقه در محیط کشت دارای bap ( mgl-12) به دست آمد. در محیط کشت دارای هورمونهای 2ip و kin ( mgl-12) فاصله میان گره ها افزایش معنی داری را نسبت به سایر تیمارها نشان داد. در محیط واکشت، بالاترین تعداد نوساقه، گره و طول ساقه در محیط کشت دارای bap ( mgl-11 )، و بالاترین میانگین طول میان گره در محیط دارای kin ( mgl-12) حاصل شد. سایر نتایج مشابه مرحله کشت بود. ریشه زائی ریز قلمه ها با دو روش درون شیشه (in vitro) و برون شیشه (ex vitro) بررسی شد. در روش درون شیشه ، ریز قلمه های تکثیریافته از مرحله واکشت، به محیط¬های کشت دارای غلظتهای مختلف iba وbap انتقال یافتند. در روش برون شیشه، انتهای ریز قلمه ها با روش سنتی با محلول iba (mgl-1 300 ) به مدت ده دقیقه تیمار شدند. بالاترین تعداد ریشه، طول ریشه و درصد ریشه زایی در روش برون شیشه به دست آمد.