توسعه ی پایدار گردشگری از دیدگاه دو مکتب ایده آلیسم و پراگماتیسم
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
توسعه پایدار گردشگری مجموعهای از اصول، خطمشیها و روشهای مدیریتی برای ترسیم مسیر توسعهی گردشگری به گونهای است که رفاه جوامع انسانی و سلامت اکوسیستمهای طبیعی در دراز مدت تضمین شود. در این میان برداشتهای متعددی از این مفهوم و شیوه تحقق آن وجود دارد که خود معلول پارادایمهای فکری و دیدگاههای مختلف صاحبنظران است. آشنایی دقیقتر دانشپژوهان و مدیران اجرایی گردشگری ایران با این مکتبهای فلسفی و پارادایمهای فکری مطرح در این زمینه امری ضروری است. به همین منظور این نوشتار میکوشد پس از مطالعهی تطبیقی مکتبهای فلسفی ایده آلیسم و پراگماتیسم، رویکرد «توسعه پایدار گردشگری» را از منظر این دو دیدگاه مورد بررسی و مداقه قراردهد. این مطالعهی تطبیقی ضمن کمک به بسط دایره معرفتشناسی نظام علمی گردشگری می تواند به ترویج روحیه نقادی نسبت به خطمشی ها و برنامه ریزی های توسعه پایدار گردشگری کشور منجرشود.