تعیین فراوانی، گونه و ضایعات پاتولوژیک نماتود استرتاژیا در گوسفندان کشتار شده در شهرکرد
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در طی مدت اردیبهشت تا شهریور ماه 1385، با مراجعه تدریجی به کشتارگاه شهرکرد تعداد 60 شیردان از گوسفندانی که به طور تصادفی انتخاب شده بودند و مشخصات آن ها (جنس و سن) ثبت گردیده بود به آزمایشگاه منتقل و تمامی نماتود های موجود در شیردان آَن ها جمع آوری، شمارش و بر اساس مشخصات مورفولوژیک تعیین جنس و گونه گردید. جهت مطالعه هیستوپاتولوژی، نمونه های بافتی از شیردان هایی که آَلوده به استرتاژیا بودند و یا ضایعات ماکروسکوپی داشتند، گرفته شد. تعداد 42 شیردان (70%) آلوده به نماتودهای معده ای-روده ای بودند. تعداد 32 شیردان (33/53%) آلوده به استرتاژیا با تعداد حداقل و حداکثر (1300-67) و میانگین 127 استرتاژیا بودند. 18 شیردان (30%) به صورت توام به دو گونه o.circumcincta و ostertagia trifurcata آلوده بودند با حداقل و حداکثر (1300-85) و میانگین 130 استرتاژیا بود. تعداد 8 شیردان(3/13%) تنها با گونه o. trifurcata با حداقل و حداکثر (230-67) و میانگین 82 نماتود آلوده بودند. تعداد 6 شیردان (10%) نیز فقط با گونه o.circumcincta آلودگی داشت با حداقل و حداکثر نماتود جدا شده(640-80) و میانگین 110 استرتاژیا بود.از لحاظ آماری ارتباط معنا داری بین سن و آلودگی با استرتاژیا وجود داشت و بیشترین میزان آلودگی در گروه سنی 12-6 ماه دیده شد که با افزایش سن از میزان آلودگی کاسته شد(%05/0>0005/0=p value). مطالعه هیستوپاتولوژیکی شیردان های آلوده به استرتاژیا، بیانگر اتساع غدد شیردان به علت نفوذ لارو انگل، کاهش سلول های پریتال، هیپرپلازی سلول های موکوسی و نفوذ سلول های التهابی نوتروفیل و ائوزینوفیل به لایه ی پارین شیردان بود.
Authors and affiliations
- حمید رضا عزیزی — استادیار انگل شناسی گروه پاتوبیولوژی دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهرکرد
- غلامعلی کجوری — دانشیار گروه علوم درمانگاهی دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهرکرد
- حسین نورانی — استادیار پاتولوژی گروه پاتوبیولوژی دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهرکرد
- سیما همایی — دانش آموخته دامپزشکی دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهرکرد
- محسن رفیعیان — دانش آموخته دامپزشکی دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهرکرد