مطالعه ی ضریب بده ی سرریز- دریچه ی استوانه ای و تعیین رابطه ی آن با ضریب بده ی دریچه ی و سرریز جداگانه

محسن مسعودیان، ربابه فندرسکی، محمد قره گزلو

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

سرریز و دریچه ی از پرکاربردترین سازه های اندازه گیری جریان و واپایش سطح آب در شبکه های انتقال آب به شمار می روند، که با ترکیب آنها به عنوان یک سازه، با توجه به عبور مواد شناور از روی سرریز و مواد قابل رسوب از زیر دریچه ی، مشکلات استفاده جداگانه هریک از سازه ها کاهش می یابد. در این تحقیق به بررسی آزمایشگاهی تغییرات ضریب بده ی سرریز- دریچه ی استوانه ای با فراسنجهای بی بعد h/d(نسبت عمق بالادست جریان به قطر سازه) و h/a (نسبت عمق بالادست جریان به بازشدگی دریچه ی) درنهری با طول، عرض و ارتفاع به ترتیب 10، 6/0 و 7/0 متر پرداخته شده است. همچنین، روند تغییرات ضریب بده ی سرریز و دریچه ی با اندازه گیری نیمرخ سرعت در زیر و روی سازه استخراج، و با نتایج ضریب بده در شبیه ترکیبی سرریز- دریچه ی استوانه ای مقایسه شده است. نتایج حاصله نشان دادند که با افزایش فراسنجهای بی بعد h/a و h/d ضریب بده سرریز- دریچه ی ابتدا کاهش یافته و سپس افزایش می یابد. روند ضریب بده ی دریچه ی در شبیه ترکیبی، کاهشی و برای سرریز ابتدا افزایشی و سپس به سمت ثابت شدن میل می نماید. همچنین، قطر سازه و بازشدگی دریچه ی برای ضریب بده ی هر سه سازه سرریز، دریچه ی و سرریز- دریچه ی در شبیه ترکیبی موثر می باشند، و ضریب بده ی سرریز- دریچه ی استوانه ای در محدوده ی آزمایشها از 75 /0- 05/1 متغیر است. در نهایت با تحلیل داده ها معادله ای جهت تخمین ضریب بده ی سرریز- دریچه ی ارائه گردید که دارای همبستگی بالایی می باشد.