بررسی مزیت نسبی و تاثیر سیاستهای حمایتی بر تولید انار در استان فارس
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
تولید هر محصول در کشور بهتر است علاوه بر سودآوری برای تولیدکنندگان آن، برای کشور نیز دارای سودآوری باشد. به عبارت دیگر هزینه یی که در کشور صرف تولید یک محصول می شود باید کم تر از درآمد حاصل از صادرات یا هزینه ی صرف شده برای واردات آن باشد. اگر چونین باشد کشور دارای سودآوری اجتماعی و مزیت نسبی در این کالا است. با توجه به پتانسیل بالقوه و بالفعل کشور در تولید محصولات باغی، لزوم برنامه ریزی مناسب برای تولید و صادرات این محصولات بسیار ضروری به نظر می رسد. مطالعات مزیت نسبی و شاخصهای حمایتی به خوبی می تواند شرایط را برای برنامهریزی آینده در خصوص صادرات و حمایتها مشخص نماید. در این مطالعه از روش ماتریس تحلیل سیاستی (pam) و شاخص هزینه ی منابع داخلی (drc) برای محاسبه ی مزیت نسبی تولید انار در استان فارس استفاده شده است. محدوده ی زمانی تحقیق مورد نظر سال زراعی 87-86 و شهرستانهای منتخب شیراز، نیریز و ارسنجان در استان فارس بود. برای بررسی سیاستهای حمایتی از این محصول از شاخصهای محاسباتی ماتریس تحلیل سیاستی بهره گرفته شده است. شاخص drc مقدار 42/0 را برای انار نشان می دهد که حاکی از مزیت نسبی قوی این محصول است. شاخص npc ، 49/0 محاسبه شده است که نشان می دهد سیاستهای داخلی، درآمد کشاورزان را نسبت به درآمد آن ها بر پایه ی قیمتهای جهانی کاهش داده است، سیاستها به ضرر تولید این محصول بوده است، و دولت از در آمد تولیدکننده مالیات غیرمستقیم گرفته است. شاخص npi اثر سیاستهای دولت را در زمینه ی نهاده ها نشان می دهد. این مقدار برای انار در استان فارس 44/0 است که نشان می دهد که بر اساس سیاستهای داخلی، دولت به نهاده ها یارانه پرداخت نموده است. شاخص epc یا ضریب حمایت موثر برآیند سیاستهای داخلی در دو زمینه ی درآمدی و نهاده یی را نشان می دهد. مقدار epc برای انار در استان فارس 49/0 است که حکایت از حمایت نکردن دولت به طور کلی در زمینه ی درآمدی و نهاده یی از این محصول دارد. به دلیل مزیت نسبی و قدرت رقابتپذیری مناسب محصول، توسعه ی کشت انار در استان فارس توصیه می شود، اما پیش از آن توجه به بازاریابی محصول در بازارهای خارج از کشور و معرفی آن به بازارهای خارجی می تواند تضمین کننده ی موفقیت این توصیه باشد.
Authors and affiliations
- رامتین جولایی — استادیار اقتصاد کشاورزی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
- علیرضا جیران — پژوهشگر موسسه پژوهش های برنامه ریزی و اقتصاد کشاورزی (گروه سیاست های حمایتی)
- حمیدرضا یوسفزاده فرد جهرمی — دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد کشاورزی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان