حذف مخلوط یون های فلزی سرب، نیکل و کادمیم از محلولهای آبی با استفاده از جاذب نانوحفره mcm-41 اصلاح شده
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
گروهی از جاذبهای سیلیکاتی میان حفره تحت عنوان mcm-41 که مساحت سطح زیادی دارند، با اصلاح برخی از گروههای عاملی سطحی توسط گروه های آمین و ایجاد گونه اصلاح شده nh2-mcm-41، به ظرفیت جذب بالاتری برای جذب یون های فلزات سنگین دست پیدا می کنند. در این پژوهش، جذب یون های کادمیم، نیکل و سرب از محلولهای آبی توسط جاذب اصلاح شده nh2-mcm-41 بررسی شد. کلیه آزمایش ها در یک سیستم ناپیوسته و با محلول حاوی سه یون فلزی انجام شد و اثر متغیرهای غلظت اولیه محلول یون های فلزی، مقدار جاذب، زمان تماس و ph مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که phبرابر 5 برای جذب بهینه است. با افزایش غلظت یون های فلزی و کاهش مقدار جاذب، ظرفیت جذب افزایش یافت. داده های آزمایش از مدل های لانگمیر و فروندلیچ تبعیت کردند. حداکثر ظرفیت جذب با مدل لانگمیر برای یون های فلزات سرب، کادمیم و نیکل به ترتیب برابر با 57/74، 18/25، 12/36 میلی گرم بر گرم بود. نتایج این مطالعه نشان داد که nh2-mcm-41 جاذبی با ظرفیت جذب بالا برای یون های فلزات سرب، نیکل و کادمیم است.
Authors and affiliations
- اقدس حیدری — دانشجوی دکترای محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
- حبیب اله یونسی — استادیار گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
- زهرا مهربان — استادیار گروه شیمی، کمیته فناوریهای نو، موسسه پژوهشی برنامه ریزی درسی و نوآوری های آموزشی، تهران