فضا و زمان در اندیشه کانت
Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds
Abstract
No abstract recorded for this item.
Similar items
نقدی بر نسبت زمان و آگاهی در اندیشه کانت
مفهوم زمان در تاریخ فلسفه مفهومی پیچیده و مرموز بوده است تا جایی که بعضی ارباب نظر آنرا معلوم الانیه و مجهول الماهیه خوانده اند این مقاله در صد د تفسیری اجمال یاز موقعیت مفهوم زمان در تفکر کانت است و نشان می دهد که مفهوم زمان در فلسفه جدید در اندیشه دیوید هیوم جایگاه تازه ای یافت
نقدی بر نسبت زمان و آگاهی در اندیشه کانت
مفهوم زمان در تاریخ فلسفه مفهومی پیچیده و مرموز بوده است تا جایی که بعضی ارباب نظر آنرا معلوم الانیه و مجهول الماهیه خوانده اند این مقاله در صد د تفسیری اجمال یاز موقعیت مفهوم زمان در تفکر کانت است و نشان می دهد که مفهوم زمان در فلسفه جدید در اندیشه دیوید هیوم جایگاه تازه ای یافت
رابطۀ منِ استعلایی با زمان در اندیشه کانت
در نظر کانت، ترکیبْ ساختاری زمانمند دارد. اما منِ استعلایی، که بنیادِ زمانمندی ترکیب است، بیرون از زمان است. در قیاسات تجربه، منِ استعلایی در هیچ یک از حالات زمان (استمرار، توالی و هم‌زمانی) قرار نمی‌گیرد. منِ استعلایی چگونه می‌تواند مبنای حکم ترکیبی باشد و در عین حال بیرون از زم
فضا و زمان در اندیشه کانت
ضرورت قانون‌گذاری مبتنی بر حقوق‌بشر؛ گذار از سیاست کیفری کرامت‌گریز به سیاست کیفری کرامت‌گزیر در پرتو اندیشه کانت
امر مطلق کانت فرمانی عقلانی و بی‌قیدوشرط است که انسان را به عمل بر پایه قواعدی وامی‌دارد که بتوانند قانون عام شوند و در عین حال او را غایت فی‌نفسه و برخوردار از خودآیینی عقل عملی به‌شمار آورند. در این چارچوب، حقوق‌بشر را می‌توان یکی از برجسته‌ترین کاربردهای عملی این اصل دانست که
انسان شناسی در اندیشه کانت
انسان شناسی وجه جامع اندیشه کانت است و می توان آن را حاصل اندیشه انتقادی و جزء وجوه عملی اندیشه وی به حساب آورد. کانت در انسان شناسی سعی در تبیین طبیعت انسان از نگاهی پراگماتیک – نه ذات گرایانه-دارد. کانت طبیعت انسان را به وجوه اجتماعی آن مانند تمدن، جامعه پذیری، تربیت و جز آن گر