بررسی تطبیقی مبانی هرمنوتیک شلایرماخر و گادامر در مواجهه با متن دینی
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
«هرمنوتیک کلاسیک» تلاشی برای دستیابی به چگونگی خوانش متن با ارائهٔ اصول و مبانی روشمند است. «شلایرماخر» از هرمنوتیستهای برجستهٔ کلاسیک به شمار میرود. نمایانترین نقش شلایرماخر در تحول هرمنوتیک،گذار از هرمنوتیکهای تخصصی و ابداع اصول و ضوابط عام تفسیری است که غالباً نشأتگرفته
الهیات تطبیقی به مثابه رویکردی جدید در الهیات در تلاش است مواجهه سازنده با سایر ادیان و الهیاتها داشته باشد و فهمی عمیق از خلال مقایسه و تطبیق با سایر ادیان به دست آورد. راهبرد رسیدن به این فهم در الهیات تطبیقی نیازمند بستر و رویکردی مناسب برای تحقق اهداف این الهیات است. در این
یکی از مسائل مهم علوم دینی و علوم انسانی، فهم معنای متن است. هرمنوتیک یکی از شاخههای علوم انسانی است که به بحث در مبانی نظری تفسیر و فهم متن میپردازد. علم اصول فقه نیز هدف مشابهی را دنبال میکند زیرا وظیفهی آن، استنباط حکم شرعی از متون و منابع دینی است و از این روست که اصولی
در هرمنوتیک دو رویکرد روشی و فلسفی شایع است که اصلیترین تفاوت آنها در پیشفرض اساسی معناداری متن فی حد ذاته و صرف نظر از خواننده است. در بین این دو رویکرد آنکه با دانش اصول فقه قرابت داشته، در این پیشفرض بنیادین مشترک است، هرمنوتیک روشی است. بهطورطبیعی بررسی تطبیقی این دو دانش ثمر
نخستین گامهای تجدد و نوسازی در کشورهای عربی خلیج فارس از سالهای نخستین قرن بیستم میلادی با تغییراتی در حوزه فرهنگ همراه بود که از آن با تعبیر «نوسازی فرهنگی» یاد میشود. این تغییرات به ویژه در مواردی که با تحول در ساختار ارزشی و سنتهای قومی و دینی، تغییر ارزشی تلقی میشد حساسیت