بررسی حوادث شغلی و عوامل مرتبط با آن در کارخانه تولید لوله: مطالعه مورد شاهد در ایران
کامران قدس، kamran ghods dept. of surgery, semnan university of medical sciences, semnan, iranبخش جراحی، مرکز آموزشی، پژوهشی و درمانی کوثر، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی استان سمنان، سمنان، ایران حمید شاهین فر، hamid shahinfar کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایرانstudent research center, semnan university medical sciences, semnan, iran محمد رضا رضوی، mohammadreza razavi nursing care research center, semnan university of medical sciences, semnan, iranمرکز تحقیقات مراقبت پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران مجید میرمحمد خانی، majid mirmohammadkhani social determinants of health research center , medical school, semnan university of medical sciences, semnan, iranمرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی استان سمنان، سمنان، ایران داریوش پهلوان، daryoush pahlevan research center of social determinants for health, medical school, semnan university of medical sciences, semnan, iranمرکز تحقیقات عوامل اجتماعی تعیین کننده سلامت، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی استان سمنان، سمنان، ایران
Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
سابقه و هدف: حوادث شغلی به عنوان یکی از مهم ترین دلایل معلولیت و مرگ قابل پیشگیری در کشورهای در حال توسعه می باشد. شناسایی محتمل ترین عوامل خطر در بروز حوادث ناشی از شغل در یک محیط خاص شغلی می تواند به عنوان پایه ای برای پیشگیری و یا کاهش شدت آن در نظر گرفته می شود. این مطالعه با هدف بررسی عوامل موثر بر حوادث شغلی در یک کارخانه صنعتی تولید لوله انجام شده است. مواد و روش ها: این مطالعه به صورت موردی شاهدی و با تکمیل چک لیست از پیش تهیه شده بر اساس مرور منابع، اطلاعات موجود در پرونده تمامی کارگرانی که در طی سال های 1386 الی 1392 دچار حوادث ناشی از شغل شده اند صورت گرفته است و گروه شاهد از میان افرادی که طی این مدت مشغول به کار بوده و هیچ سابقه ای از سانحه شغلی در پرونده آن ها ثبت نشده است، انتخاب شدند. توصیف نوع حوادث با استفاده از جداول فراوانی و برای تحلیل با توجه به نوع مطالعه از روش رگرسیون لوجستیک استفاده شد. یافته ها: از بین 525 نفر از کل کارکنان، 204 نفر در گروه مورد (سانحه دیده) و 321 نفر در گروه شاهد (سانحه ندیده) بودند. میانگین سنی±انحراف معیار در گروه مورد 5/5±7/29 و در گروه شاهد 0/6±0/35 بود. یافته های در بین عوامل مختلف، بیش ترین ارتباط بین نداشتن منزل شخصی و بروز حوادث بود و هم چنین سن پایین، کشیدن سیگار، مجرد بودن، نداشتن مدرک فنی حرفه ای و سطح تحصیلات پایین به صورت معنی داری (05/0p<) باعث افزایش حوادث در این کارخانه شده است. نتیجه گیری: بهبود عوامل اقتصادی- اجتماعی مانند داشتن مسکن شخصی می تواند در پیشگیری از حوادث بسیار کمک کننده باشد. هم چنین نزدیک کردن نوع وظیفه محوله با آموزش حرفه ای افراد نیز در پیشگیری بسیار موثر به نظر می رسد.