بررسی اثر استرس گرمائی بر افزایش وزن و رشد الیاف پشم و بره های نر گوسفند نژاد کرمانی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در یک بررسی اثرات استرس گرمایی بر فاکتورهای تولیدی و درجه رشد الیاف پشم مورد مطالعه قرار گرفت . در این آزمایش از 32 راس بره نر نژاد کرمانی با سن 3-4 ماه بصورت فاکتوریل (2×4) در قالب طرح کاملا تصادفی با 4 تکرار استفاده گردید. تیمارهای آزمایشی شامل جایگاه: باز، سایه بان، مجهز به سیستم کولینگ و مجهز به ونتیلاتور بودند، که بطور تصادفی یک گروه بره های پشم چینی شده و یک گروه بره های پشم چینی نشده اختصاص داده شد. دوره اصلی آزمایش معادل 12 هفته بطول انجامید و بره ها در شرایط یکسان غذایی جیره محاسبه شده ای مطابق با nrc دریافت نمودند. پارامترهای اندازه گیری شده شامل اضافه وزن (دو هفته یکبار)، غذای مصرفی روزانه، ضریب تبدیل غذایی، رشد الیاف پشم در حداکثر و حداقل دما در ابتدا و انتهای دوره و همچنین راندمان لاشه و اعضاء داخلی آن در پایان دوره بودند. نتایج بدست آمده چنین بیان می کند که سطح جایگاه باز کمترین افزایش وزن بره ها را در مقایسه با سایر جایگاه ها نشان می دهد (p<0/05). در صورتیکه اثر پشم چینی شده و نشده تفاوت معنی داری را در بین جایگاه های مختلف نشان نمی دهد. بیشترین افزایش وزن در بین بره های پشم چینی شده مستقر در جایگاه مجهز به ونتیلاتور مشاهده گردید و کمترین افزایش وزن در بین بره های پشم چینی نشده مستقر در محیط باز مشاهده شد. این تفاوت وزن در مقایسه گروه های مربوطه حدود 1/3 کیلوگرم بازاء هر دو هفته می باشد. سطح جایگاه بر روی غذای مصرفی تاثیر نموده (p<0/01) بطوریکه بره های جایگاه باز تحت تاثیر استرس کمترین میزان غذا را مصرف نموده اند. همچنین اثر جایگاه بر ضریب تبدیل غذائی نیز در سطح 5 درصد اثر معنی داری را نشان می دهد بطوریکه کمترین ضریب تبدیل خوراک در بین بره های مستقر در جایگاه مجهز به ونتیلاتور و بیشترین ضریب تبدیل بین بره های مستقر در جایگاه باز مشاهده شد. ضمنا بهترین بازده خوراک در بین گروه پشم چینی شده مستقر در جایگاه مجهز به ونتیلاتور مشاهده گردید. سطح جایگاه بر روی رشد الیاف پشم تاثیر معنی داری را نشان نداد، اما سطوح پشم چینی شده و نشده بره های تحت تیمار بر روی رشد پشم در سطح 1 درصد معنی دار بود. میزان رطوبت جایگاهها در کل دوره آزمایش بر روی افزایش وزن و غذای مصرفی تاثیر (p<0/05) را نشان می دهد، به گونه ای که بهترین افزایش وزن و مطلوب ترین بازده خوراک مصرفی در جایگاه مجهز به ونتیلاتور با میانگین رطوبتی 35/4 درصد مشاهده شد. میانگین سطوح مختلف دما نشان دهنده معنی دار بودن اثر دما بر افزایش وزن و غذای مصرفی بود (p<0/01)، و بالاترین سطح ماکزیمم دما و پایین ترین سطح مینیمم دما را بره های مستقر در محیط باز داشتند که از کمترین افزایش وزن و غذای مصرفی در طول دوره آزمایش برخوردار بودند. اثرات متقابل دما و سطح پشم چینی شده و نشده بر غذای مصرفی اختلاف معنی داری را نشان نمی دهد. در تجزیه لاشه بین تیمارها درصد اجزاء لاشه بره ها اختلاف معنی داری را نشان نمی دهد. درصد اجزاء لاشه در بین بره های مستقر در جایگاه با سایه بان و گروه پشم چینی شده بود و کمترین درصد در بین بره های جایگاه مجهز به سیستم کولینگ و گروه پشم چینی شده مشاهده گردید.