Thesis

مقایسه مدت زمان بی دردی لیدوکائین 0/05 با مخلوط لیدوکائین 0/02 و پتدین در بیحسی نخاعی

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

بیحسی نخاعی یکی از روشهای شایع بیحسی رژیونال می باشد که بوسیله محلولهای بیحس کننده موضعی به داخل فضای تحت عنکبوتیه (ساب آراکنوئید) کمری ایجاد می شود. بیحسی نخاعی روی اعصاب حسی، حرکتی و سمپاتیک اثر می گذارد. محلولهای بیحس کننده ای که بطور شایع جهت بیحسی نخاعی استفاده می شوند عبارتند از لیدوکائین 5 درصد، تتراکائین 0/5 درصد بوپیواکائین 0/5 درصد و 0/75 درصد. داروی معمول مورد استفاده جهت بیحسی نخاعی، لیدوکائین 5 درصد است که طول مدت اثر آن بدون اضافه کردن آدرنالین به آن 60 دقیقه است و بیدردی پس از عمل نیز ندارد و بیمار جهت تسکین درد بعد از عمل به مخدرهای وریدی و یا سایر روشهای تسکین درد نیاز پیدا می کند. تزریق مخدرها به داخل فضای تحت عنکبوتیه باعث بیدردی بعد از عمل و تسکین دردهای مزمن می شود. ایده استفاده داخل نخاعی مواد مخدر از وجود گیرنده هایی برای مخدرهای در سیستم عصبی مرکزی ناشی می شود. تاکنون تحقیقاتی جهت بیحسی نخاعی با پتدین تنها (0/5-1mg/kg)_ صورت گرفته است . ولی در این حالت drowsiness و افزایش احتمال بروز پرسیون تنفسی بعد از عمل وجود دارد. استفاده از لیدوکائین 2 درصد به جای 5 درصد دو مطالعه در اهواز و قزوین انجام گرفته است . با توجه به اینکه گاهی لیدوکائین 5 درصد موجود نیست و متاسفانه به داروهای دیگر نیز دسترسی نداریم. ما را بر آن داشت که به دنبال جایگزین مناسبی برای آن باشیم و به همین علت از dose کم پتدین جهت به حداقل رساندن دپرسیون تنفسی بعد از تنفسی بعد از عمل بعلاوه لیدوکائین 2 درصد استفاده شد، برای دستیابی به بیدردی بعد از عمل و هم استفاده از مزایای لیدوکائین. در این مطالعه، دو گروه 60 نفری از بیماراین که در iiasa و classi (کلاس یک و دو بیهوشی) قرار داشتند و تحت جراحیهای خاص با مدت عمل حداکثر یکساعت قرار گرفتند بطور اتفاقی انتخاب کردیم. دو گروه از نظر سنی یکسان بودند. تمام بیماران طبق اصول آکادمیک و در فضای l4 و l3 با مقدار 2/5 لیدوکائین و 25 میلی گرم پتدین (مجموعا 3cc) در یک گروه و در گروه دیگری 2 لیدوکائین 5 درصد تحت بیحسیب نخاعی قرار گرفتند و سپس نتایج در دو گروه با هم مقایسه شدند. زمان شروع بی حسی در هر دو کروه در اکثر موارد بین دقایق 5-9 بود، وسعت بی حسی در هر دو گروه اختلاف معنی داری نداشت . درصد افت فشار خون در گروه a 70/69 درصد و درز دو گروه b 73/68 درصد بود. متوسط زمان بیداری با لیدوکائین 2 درصد و پتدین، 1/5-2 ساعت بود. در هیچیک از بیماران در 24 ساعت اول دپرسیون تنفسی مشاهده نشد. به نظر می رسد ترکیب لیدوکائین 2 درصد و پتدین جایگزین خوبی برای لیدوکائین 5 درصد است و در اکثر موارد طول زمان بیدردی و سطح بیحسی کافی است .

Supervisors and advisors

حسن عنایتی

Similar theses

Similar items