بررسی تاثیرات آب دریاچه ارومیه بر روی بتن
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
برای سازه های مجاور آب دریا بعلت بالا بودن غلظت یونهای کلر، پدیده خوردگی بتن و آرماتور داخل آن از مهمترین عوامل تهدیدکننده می باشد. داشتن دانش کافی در باره رفتار بتن در شرایط مختلف محیطی ، برای ارائه طرح اختلاط سازگار با محیط دریا از نیازهای اساسی طراحان سازه به شمار می آید. مطالعات اولیه گویای آن است که آب دریاچه ارومیه محیطی خورنده برای بتن بوده که احتمالا با بکارگیری مواد مضاعف تاثیر خوردگی را بتوان کاهش داد. واضح است که عوامل مهاجم برای ایجاد آسیب در بتن باید قادر به نفوذ به داخل بتن باشند. لذا گام اول برای مقابله با این عوامل ، جلوگیری از نفوذ آنها به داخل بتن می باشد، برای کاستن از مقدار نفوذپذیری بتن می توان نسبت آب به سیمان را کاهش داد. سنگ دانه هایی با کیفیت مناسب بکار برد، مقدار پوشش بتن روی میلگرد را رعایت نمود، تراکم مناسب در بتن ایجاد کرد، مواد افزودنی مناسب مانند واترپروف ، فوق روان کننده با میکروسیلیس و حباب ساز در بتن بکار برد. و یا با ایزوله کردن بتن از محیط خورنده - ایجاد لایه پوشش روی آرماتور و یا با حفاظت کاتدی از میزان آسیب دیدگی بتن مسلح به مقدار چشمگیری جلوگیری کرد.