Thesis

ساخت آلیاژ سازهای آلومینیم - استرانسیم از نمکهای استرانسیم

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

افزودن استرانسیم به عنوان عامل بهساز در آلیاژهای یوتکتیک آلومینیم - سیلیسیم که از پرمصرف ترین آلیاژهای آلومینیم در صنعت می باشند، با تغییر مورفولوژی سیلیسیم، سبب افزایش استحکام کششی و شکست، و بهبود قابلیت ماشینکاری و ریخته گری می گردد. استفاده از استرانسیم به صورت آمیژان به دلیل سهولت کاربرد آن، کنترل بهتر اصلاح ساختار، زمان میرایی بیشتر در مذاب و جذب هیدروژن کمتر مورد توجه قرار گرفته است. از آنجا که ایران به عنوان یکی از منابع جهانی کانی اولیه استرانسیم (سلستیت) شناخته شده است، تصمیم بر آن شد که ترکیبات استرانسیم مورد نیاز در این پروژه از منابع اولیه داخلی آن تهیه گردد. به این منظور، ابتدا شرایط مناسب جهت استخراج استرانسیم از سلستیت به دو روش لیچینگ مستقیم و احیا با زغال چوب به دست آمد. در لیچینگ مستقیم پارامترهای دما و زمان لیچینگ، نسبت مولی کربنات سدیم به سلستیت و غلظت محلول کربنات سدیم مورد بررسی قرار گرفت و بهترین شرایط، دمای 90 درجه سانتی گراد، زمان 120 دقیقه، نسبت مولی 5/1 و غلظت محلول‏‎100g/1‎‏ مشخص گردید. در روش احیا با زغال چوب نیز پارامترهای دما و زمان احیا، نسبت و اثر اندازه دانه زغال بررسی شدند و شرایط بهینه دمای 1050 درجه سانتی گراد، زمان 90 دقیقه، نسبت زغال 72/20 درصد و اندازه دانه زغال 100 + مش مشخص شدند. یک نمونه از کربنات استرانسیم حاصل از لیچینگ مستقیم تکلیس شده و تاثیر پارامترهای دما، زمان نسبت استوکیومتری پودر زغال در میزان تکلیس، ارزیابی گردید که دمای 1150درجه سانتی گراد، زمان 80 دقیقه و دو برابر نسبت استوکیومتری پودر زغال به کربنات استرانسیم به عنوان شرایط مناسب انتخاب شدند. در پایان، از میان روشهای متداول ساخت آمیژان، دو روش احیا متالوترمی و الکترولیز نمک مذاب، مورد بررسی قرار گرفتند.

Supervisors and advisors

محمد شیخ شاب بافقی، سعید شبستری