تاثیر آگاهی از نشانه های متادیسکورس روی بهبود مهارت نگارش زبان آموزان ایرانی زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
محققان و مدرسان همیشه در مورد نگارش با مشکل مواجهند. گرچه همه دانشگاههای برای دانشجویان رشته انگلیسی کلاسهای نگارش برگزار می کنند، بیشتر دانشجویان، حتی پس از آموزش نیز بطور موثری نیم نویسند. علاوه بر این، گرچه آموزش نگارش بدقت مورد بررسی قرار گرفته، بندرت تحقیقات روشی را بر روش دیگر برای آموزش نگارش برتری داده است.متادیسکورس مفهومی است که هم در تحقیقات مرتبط با نگارش و هم خواندن بطور فزانده ای اهمیت خود را می نمایاند. هدف از تحقیق حاضر این بوده است که چگونه استفاده از متادیسکورس با بهبود مهارت نگارش در زبان آموزان ایرانی بعنوان زبان خارجی مرتبط است. در این تحقیق دانشجویان رشته انگلیسی در گروه آزمایشی از نقش و کاربرد متادیسکورس در بهبود بخیدن به نگارش دانشجویان آگاه شدند و شنانه های متادیسکورس و نقش انها در متن به آنان تدریس شد. این کار با استفاده از منابع ذیل صورت گرفت: مقاله وند کاپل (1985)، گزیده ای از کتاب ویلیامز (2000)، گزیده ای از کتاب فرای و همکارانس (2000) و فصل سه از کتاب فاین و جوزفسون (1998) و همچنین نتعدادی پاراگراف که به منظور استفاده درست و نادرست از متادیسکورس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. به دانشجویان گروه گواه نیز نگارش با استفاده از کتاب ((نگارش عملی: پاراگراف تا درونمایه)) نوشته بیلی و پاول (1992) تدرس شد. سپس سه مصحح مستقل اوراق پیش - آزمون و پس - آزمون را تصحیح کردند.