Thesis

کاربرد قیر در ایران از دوره نوسنگی تا اواخر ایلام(640-8000ق.م)

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

قیر طبیعی ماده ای است که در خاور نزدیک بویژه در جنوب غربی ایران بوفور یافت می شود. مردم این ناحیه از دوره نوسنگی به شیوه های گوناگون همچون اندود کردن ظروف، کف و دیوار خانه ها و در ساخت ابزارهایی چون داس های ترکیبی ، کج بیلها و حتی درامور پزشکی جهت درمان بسیاری ازامراض عفونی و دردهای رماتیسمی استفاده می کردند. قیر طبیعی بعنوان یک ماده معدنی ، همانند ایسیدین و فیروزه سهم مهمی را در تجارت منطقه ای و برون منطقه ای به خود اختصاص داده بود. استفاده از قیر در دوران ایلام قدیم بویژه در زمان سلسه (سوکل مخ ها) رونق فراوانی یافت و آنها با مخلوط کردن قیر با ماسه بادی، مواد معدنی و گیاهی و حرارت دادن آن در 220 تا 240 درجه سانتیگراد به مدت 6 تا 8 ساعت ماده ای جدید بنام مصطکی قیر(خمیر قیر) تولید کرده و با این ماده اشیایی نظیر ظروف مصرفی، آئینی، مهره ها و زیورآلات تزئینی، مهرهای مسطح و استوانه ای و غیره را در این دوره تولید کردند. استفاده از قیر پس از فروپاشی ایلام در 640 ق.م به یکباره کاهش یافت. از این زمان به بعد از قیر طبیعی فقط در ساخت و سازه های معماری و اندود تابوتها و خمره های سفالی استفاده شده است.

Supervisors and advisors

بهمن فیروزمندی، ناصر نوروز زاده چگینی

Figures (9)

  • Figure, page 1
    page 1
  • Figure, page 2
    page 2
  • Figure, page 4
    page 4
  • Figure, page 5
    page 5
  • Figure, page 11
    page 11
  • Figure, page 12
    page 12
  • Figure, page 13
    page 13
  • Figure, page 14
    page 14
  • Figure, page 15
    page 15

Figures are taken from the article's full text; their rights belong to the authors and the publisher.

Similar items