ترجمه چند متن و سرود مانوی از زبان پارتی
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
در برخی از سرودهای مانوی، ایزدانی چون پدر بزرگی، مهریزد و نریسهیزد، با سبکی حماسی و استفاده از برخی آرایههای ادبی،غالباً صفتهای هنری، ستوده شدهاند. از میان آنها، سرودهای ستایشی فرستادۀ سوم (نریسفیزد) که به زبان پارتی سروده شده، فرستادۀ سوم شبیه به میترا توصیف شده و برخی صفتها
زبان سُغدی، زبان مردمان سرزمین سُغد بوده است. مرکز سغد، سمرقند و مهمترین شهر آنها بخارا در جمهوری ازبکستان کنونی بوده است. زبان سغدی زبان اداری، تجاری و فرهنگی در دیگر نواحی مانند واحهی تورفان در ترکستان شرقی بوده است. زبان سغدی بهعنوان یکی از زبانهای ایرانی در آسیای مرکزی د
چنانکه بسیاری از پژوهندگان کیش مانی اشاره داشتهاند، مانی از اندیشههای گنوسی متأثّر بودهاست و مطالعۀ متنها و باورهای گنوسیمانوی، ویژگیهایی همانند را میان مانویان و گنوسیان آشکار میکند. در پژوهش پیشِ رو، یکی از همین همانندیها، یعنی شباهت جایگاه مریم مجدلیّه را در متنهای
پژوهندگان کیش مانی بسیار اشاره کردهاند که کیش مانی از جمله فرقههای گنوسی است. گنوسیها از میان انجیلهای رسمی، انجیل یوحنّا را برگزیدهاند؛ از آنروی که دربردارندۀ عناصر گنوسی دربارۀ تصلیب و رستاخیز عیسی مسیح است. از آنجا که مانی و مانویان انجیلهای رسمی را به گفتۀ ابوریحان بیر
متن M150 ازجمله دستنوشتههای مجموعه متنهای مانوی آکادمی علوم برلین است که به خط مانوی و به زبان فارسی نو آغازین نوشته شدهاست. این متن را مانویان فارسیزبان آسیای میانه، به نگارش درآوردهاند و ازجمله کهنترین متنهای فارسی دری است. این دستنوشته به گونۀ جدولی تنظیم شده که بیش