کارکردهای زبانی و هنری غزلیات عطار (100 غزل)
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
Figures are taken from the article's full text; their rights belong to the authors and the publisher.
چکیده واژه ی « قلندر » ، هر چند از لحاظ ریشه، در هاله ای از ابهام قرار گرفته است؛ اما، از نظر تاریخ فرقه شناسی ادیان و مذاهب و سیر عرفانی، دارای دو رویکرد تاریخی و عرفانی است. اگرچه این واژه در کنار واژگانی چون : خرابات، می، گلخن، رند، قلّاش، کفر، بت، زنّار، نمونه ای از واژگان نا
با توجه به این که ویژگی مشترک در تمام تعاریف مربوط به سبک در این جمله می گنجد که سبک شیوه بیان است در نتیجه بررسی سطح زبانی هر اثری و تحلیل عناصری که هنرمند به وسیله آن ها زبان خود را متمایز می کند در تحلیل سبک یک اثر بسیار راهگشا است. زیرا دو سطح فکری و ادبی نیز در سطح زبانی نمو
چکیده: شعر محل اجتماع اندیشه ها ، عقاید و عواطف است که در یک قالب موزون بیان می شود.یک شاعر در پی آن است که تراوشات و حالات درونی ،روحی و یا عقاید خویش را به مخاطب منتقل کند تا بدینوسیله احساسات بالقوه ی مخاطب را به فعلیت برساند .ازآنجا که شعر غیر ارادی از دل بر می آید،پس بدیهی ا
پیشگفتار تحقیق و پژوهش درباره ی حافظ و شعر او بسیار است، اما اندیشه های بلند این شاعر بلند آوازه ی فارسی در باغ سرسبز سخن پارسی همچنان رازناک و رمزگونه پابرجاست و محقّقان را برآن می دارد تا زوایای پنهان این اندیشه ها را در اشعار پربار او هویدا نمایند. تحقیق موجود، نگاه حافظ به جه
از اصلیترین عوامل پیدایش سبکادبی، هنجارگریزی و بسامد آن در اثر ادبی است که باعث تشخّص و برجستگی زبان اثر ادبی میشود. بهرهگیری از شیوههای جدید سبکشناسی برای تجزیه و تحلیل متون ادبی، دریچهای تازه به شناخت دقیق این متون است. پرداختن به انواع هنجارگریزی یکی از شیوههای جدید بر
غزل از قرن ششم حضور جدّی و چشمگیر در ادب فارسی می یابد. این نوع شعر، با آن که از کیفیّت زبانی و معنایی خاصّی برخوردار است که آن را از انواع دیگر شعر متمایز می سازد، نمی تواند خود را از تأثیر عناصر زبانی دوره های پیشین – که عمدتاً عناصر تصویرآفرین هستند- دور نگه دارد. البته طرز نگ
غزل از قرن ششم حضور جدّی و چشمگیر در ادب فارسی مییابد. این نوع شعر، با آنکه از کیفیّت زبانی و معنایی خاصّی برخوردار است که آن را از انواع دیگر شعر متمایز میسازد، نمیتواند خود را از تأثیر عناصر زبانی دورههای پیشین – که عمدتاً عناصر تصویرآفرین هستند- دور نگه دارد. البته طرز نگ