ارزیابی اثرات سناریوهای مدیریت پوشش گیاهی بر خطر فرسایش بادی (مطالعه موردی: جنوب دشت ورامین)
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
چکیده تغییرات کاربری/پوشش گیاهی باعث تغییرات در سیمای سرزمین می شود که خود می تواند موجب گسستگی زیستگاه های گیاهی، جانوری و اثرات منفی بر تنوع زیستی داشته باشد. مدیریت جامع آبخیز رویکردی یکپارچه در جهت رسیدن به تعادل و توازن اکولوژیک و توسعه اقتصادی و اجتماعی می باشد. در سال های
میزان فرسایش دراستانگلستانبه¬علتموقعیتجغرافیایی،اقلیمیوتخریبمنابع دارای نرخبالاییمی¬باشد.یکی از اولویت ها در جلوگیری از پدیده مخرب فرسایش، تعیین یک روش مناسب جهت اندازه¬گیری میزان فرسایش¬پذیری خاک¬هاست. یکی از مهمترین روش¬های محاسبه فرسایش خاک، معادله ویشمایر و اسمیت (1978) است ک
امروزه تخریب شدید کاربری و پوشش اراضی باعث کاهش تولید بیولوژیکی و توسعه شرایط بیابانی می شود. از این رو تغییرات پوشش گیاهی و اثرات بیابانزایی آن باید در بازه های زمانی متفاوت پایش گردد. در این مطالعه اثرات تغییر کاربری بر خطر بیابانزایی در منطقه امیرآباد جاجرم با سه سناریوی وضعیت
یکی از مشکلات استفاده از مدل جهانی هدررفت خاک (usle) در کشورهای در حال توسعه فقدان آمار و اطلاعات در خصوص مقادیر عامل مدیریت پوشش گیاهی برای محصولات مختلف می باشد. گرچه در کشورهای پیشرفته با انجام مطالعات گسترده عامل مدیریت پوشش گیاهی به صورت جداولی برای محصولات مختلف ارائه شده ب
در سال های اخیر فعالیت های انسانی باعث افزایش غلظت co2 شده است که این امر منجر به گرمایش زمین و پدیده تغییر اقلیم گردیده است. پیش بینی می گردد که تغییر اقلیم اثر منفی بر سیستم کشاورزی داشته باشد. از یک طرف، افزایش دمای ناشی از تغییر اقلیم باعث کاهش عملکرد و از طرفی دیگر افزایش غل
رشد روز افزون جمعیت، فشار بر عرصه های طبیعی را افزایش و با بهره برداری غیر اصولی و تغییر کاربری ها سبب تخریب اکوسیستم ها شده است. پوشش اراضی و تغییرات آن، متغیرهای مهمی هستند که اثرات قابل توجهی بر محیط زیست و فرآیندهای آن می گذارند. برآورد سطح پوشش گیاهی و تغییرات آن و نرخ تخریب
از آنجا که فرسایش بادی یکی از مهمترین مشکلات مدیریت منابع طبیعی در جنوب دشت ورامین میباشد، از اینرو برای کنترل خطر فرسایش بادی در این منطقه سناریوهای مدیریت پوشش گیاهی تدوین شده است. برای این منظور در منطقه مورد مطالعه با استفاده از مدل اریفر 1 شدت خطر فرسایش بادی مورد ارزیابی قر
در این تحقیق، کاربرد مدل پویایی سامانه برای پیش بینی اثرات اجرای سناریوهای مدیریت پوشش گیاهی بر ساختار اکولوژیک سیمای منظر بررسی شد. رودخانه حبله رود در استان های سمنان و تهران قرار گرفته است. سناریوهای مدیریتی مورد بررسی شامل حفظ وضع موجود، تراس بندی، تاغ کاری، بهبود پوشش گ
امروزه در شمال غرب کشور، به دنبال خشک شدن دریاچه ارومیه، کانونهای جدیدی در فرسایش بادی تشکیل گردیده و این کانونها به سرمنشا تولیدگرد و غبارهای خطرناک تبدیل شده است. با ادامه روند خشکی و مدیریت غیر اصولی آب و خاک، تشکیل کانونهای فرسایش بادی در قسمت جنوب شرق دریاچه ارومیه، پیامد
بیابانزایی، از جدیترین معضلات زیستمحیطی در مناطق خشک به شمار میآید. ارزیابی کمی فرایند بیابانزایی برای پیشگیری و کنترل بیابانزایی ضروری است. در این پژوهش، بهمنظور ارزیابی وضعیت کمی و کیفی بیابانزایی شمالغرب یزد از مدل IMDPA استفاده شد. در این مدل سه معیار خاک، پوشش گیاهی
فرسایش بادی از مخاطره های طبیعی در مناطق خشک و نیمه خشک است که با فرآیند کنده شدن و جابجایی ذرات خاک توسط باد همراه است. شاخص خطر فرسایش بادی (WEHI) چهارچوبی از مدلسازی فرسایش بادی است که با در نظر گرفتن مجموعهای از آستانههای سطحی، اقلیمی و با بهرهگیری از سیستم اطلاعات جغرافی
هدف این پژوهش، ارزیابی کمی اثرات سناریوهای مختلف تغییر اقلیم بر پوشش گیاهی مراتع خشیک و نیمهخشک در استانهای چهارمحال و بختیاری و اصفهان بود. دادههای اقلیمی آینده تحت چهار سناریوی انتشار مختلف SSP1-2.6، SSP2-4.5، SSP3-7.0 و SSP5-8.5 و با استفاده از مدل MRI-ESM2-0 استخراج گردید.