بهینه سازی حمل و نقل مسافر درون شهری و کاربرد آن در شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
Figures are taken from the article's full text; their rights belong to the authors and the publisher.
تاکسی ها یکی از مهمترین ابزارهای حمل و نقل عمومی هستند و مساله تخصیص بهینه تاکسی، مساله ای بسیار قدیمی است که با توجه به پیشرفت تکنولوژی های موقعیت یابی، پتانسیل های زیادی برای بهینه سازی این مساله حس می شود و این مساله در تحقیقات اخیر در حوزه سیستم های هوشمند حمل و نقل بسیار دید
حمل و نقل درون شهری، به مولفه های متعددی مربوط می گردد که بخشی از این مولفه ها به صورت مستقیم به عامل محیط پیرامون و برخی دیگر به ویژگی های رانندگان و وسیله نقلیه باز می گردد. از آنجایی که روانسازی ترافیک درون شهری، امروزه به عنوان یکی از مهمترین اهداف برنامه ریزی حمل و نقل درون
سیستم حمل و نقل اتوبوسرانی درون شهری یکی از مهمترین اجزای سیستم حمل و نقل عمومی را تشکیل می دهد. عدم تحقق برنامه های زمان بندی از قبل تعیین شده به دلیل اختلال در این سیستم، زمانهای انتظار طولانی مسافران در ایستگاه ها، پر بودن اتوبوس هنگام ورود به ایستگاه ها، زمانهای غیر مفید صرف
روند رشد شتابان کلان شهرها در جهان توام با افزایش جمعیت در این شهرها ،مشکلات متعددی را مانند معضل ترافیک واختلال در سامانه حمل ونقل درون شهری به وجود آورده است. از این رو معضل مذکور از چالشهای اساسی فرآوری برنامه ریزی شهری در اواخرقرن بیستم بوده است که به دستیابی به اهداف توسعه پ
امروزه طرح تخصیص مکان یا مکان¬های مناسب برای ارایه¬ی یک یا چند فعالیت خاص در سطح شهر، جزء مراحل مهم طرح¬های اجرایی به شمار می¬رود. بهینه¬سازی موقعیت¬هایی جهت استقرار مراکز ارایه خدمات در سطح یک شهر، نه تنها کمک بزرگی به شهروندان جهت دسترسی راحت و سریع به این خدمات می¬نماید، بلکه
مدیریت پدیده ای است که برخی ادعا می کنند علت اصلی اکثر مشکلات و معضلات کشورهای جهان سوم به این موضوع بر می گردد و به همراه علم آینده نگری،دو علومی هستند که غربیها راغب نیستند به کشورهای جهان سوم بویژه مسلمانان بیاموزند.اهمیت مدیریت بر این مبناست که اولا سرنوشت کشورها و ملت ها بر
با توجه به سهم عمده حمل و نقل همگانی در سفرهای درون شهری، لازم است راهکارهایی جهت بهبود و توسعه این سیستمها از لحاظ کیفی و کمی صورت پذیرد. از دیدگاه کمی لازم است که فاکتورهایی همچون توسعه زیرساختها، افزایش تعداد ناوگان، افزایش منطقه پوشش و همچنین افزایش زمان خدماترسانی مدنظر ق
حمل و نقل پیش نیاز و زیربنای توسعۀ پایدار است و نقش اساسی و کارآمدی در باروری امکانات و استعدادهای بالقوه دارد که این نقش و اهمیت را بهمنزلۀ یکی از مؤثرترین شاخص های رشد و توسعه، نمایان میکند. امروزه تعداد تصادفات در شهرهای کشور ما رو به افزایش است و درنتیجه خسارت های مالی ناشی
هدف مقاله حاضر شناسایی تاثیر گذارترین راهبردهای مدیریتی در تاب آوری حمل و نقل درون شهری در منطقه یک شهر تهران و ارائه الگو است. تحقیق حاضر پیمایشی و تحلیلی است. نمونه مورد مطالعه 100 نفر از خبرگان و مدیران و متخصصان حوزه مدیریت حمل و نقل شهری منطقه یک شهر تهران در سال 1398 بودند
حمل و نقل درون شهری یکی از عناصر اصلی سیستم شهری است که دسترسی شهروندان را به کاربریها و موقعیتهای مختلف شهر مهیا می سازد و با توجه به اینکه زنان نیمی از شهروندان شهرهای ما را تشکیل می دهند، بنا به اصول حقوق شهروندی در شهرها بایستی نیازهای این گروه بزرگ و فعال جمعیتی نیز برآورده
حمل و نقل درون شهری یکی از عناصر اصلی سیستم شهری است که دسترسی شهروندان را به کاربریها و موقعیتهای مختلف شهر مهیا میسازد و با توجه به اینکه زنان نیمی از شهروندان شهرهای ما را تشکیل میدهند، بنا به اصول حقوق شهروندی در شهرها بایستی نیازهای این گروه بزرگ و فعال جمعیتی نیز برآورده
محیط زیست یکی از ارکان بسیار مهم حیات و توسعه اقتصادی محسوب میشود، هم اکنون این ثروت خدادادی به دلایل مختلف، به طور آزاد و نامحدود، مورد بهره برداری قرار میگیرد. یکی از این بخشهای تهدید کننده، حمل و نقل و به خصوص بخش حمل و نقل خصوصی است که سالانه آلودگیهای زیادی نظیر آلودگی هوا