ارتقاء کیفیت محله با رویکردی بر برنامه ریزی واحد همسایگی پایدار نمونه موردی محله چیذر تهران
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
با بروز بحران های متعدد اجتماعی- فرهنگی، اقتصادی ، کالبدی و زیست محیطی در شهرهای بزرگ دنیا در نیمه دوم قرن بیستم که ناشی از رشد شتابان شهرنشینی وعدم ارائه طرح و برنامه مناسب بود، کیفیت محیط در محلات شهری تنزل یافت. به همین دلیل ، در دهه های اخیر نظریات متعددی در خصوص بهبود کیفیت
تحولات قرن اخیر، تغییراتی در مفاهیم شهری، گسترش فیزیکی شهرها، رشد جمعیت و افزایش مسائل و مشکلات شهری در پی داشته است. این تحولات منجر به شکل گیری و رشد مقوله برنامه ریزی شهری بوده و این رشته در سیری تکاملی سعی داشته با بهره گیری از ابزارهایی از جمله برنامه ریزی توسعه شهر در قالب
امروزه اهمیت صنعت گردشگری و پیامدهای مثبت آن در ابعاد توسعه پایدار اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی جامعه بر کسی پوشیده نیست. حال آنکه نبود برنامه ریزی دراین زمینه نه تنها پیامدهای مثبت آن را نصیب جامعه نخواهد کرد، بلکه موجبات تزلزل پایه های پایداری را نیز فراهم خواهد کرد. شهر آمل ب
سکونتگاه انسانی زمانی خوب است که سلامت و بهزیستی افراد و بقاء موجودات زنده محیط خود را تأمین کند. بسیاری از جنبه های سلامتی در سکونتگاه های انسانی به ساختارهای اجتماعی بستگی دارد اما نمی توان نقش عوامل کالبدی محیط را در تأثیرگزاری بر جنبه های سلامت در زیستگاه انسانی را منکر بود.
طرح مسئله: طی یک دهة گذشته طرح مسکن مهر در شهرهای مختلف ایران با هدف فراهمکردن سرپناه برای قشر ضعیف جامعه به اجرا درآمده است؛ اما بیاعتنایی به کیفیتهای اجتماعیفرهنگی، اقتصادی، کالبدی و زیستمحیطی (ابعاد چهارگانة مسکن پایدار) در این مسکنها و نادیدهانگاشتن نیازهای سکونتی ساکن
چکیده امروزه شاید یکی از مهم ترین چالش برنامه ریزی شهری کشور ما، بحث مساکن مهر باشد که بصورت انفجاری در سطح ملی به اجرا در آمد و تغییرات کالبدی، فضایی و جمعیتی قابل توجهی را به عنوان طرح خانهدار کردن خانواده های پایین دست جامعه ایجاد کرد، که با اصول توسعه پایدار هماهنگی ندارند.
چکیده امروزه شاید یکی از مهم ترین چالش برنامه ریزی شهری کشور ما، بحث مساکن مهر باشد که بصورت انفجاری در سطح ملی به اجرا در آمد و تغییرات کالبدی، فضایی و جمعیتی قابل توجهی را به عنوان طرح خانهدار کردن خانواده های پایین دست جامعه ایجاد کرد، که با اصول توسعه پایدار هماهنگی ندارند.
در طی چند دهه اخیر تأکید برنامهریزی و مدیریت شهرها، بیش از هر زمان دیگری به سطوح پایینتر و ابعاد ملموس زندگی شهری متوجه شده است. که بهنوعی سیاستگذاری، برنامهریزی و مدیریت شهری را از خُردترین واحد، یعنی محله در شهر هدف قرار داده است. بهعبارتدیگر، محلههای شهری بهمثابه کوچک
در طی چند دهه اخیر تأکید برنامهریزی و مدیریت شهرها، بیش از هر زمان دیگری به سطوح پایین تر و ابعاد ملموس زندگی شهری متوجه شده است. که به نوعی سیاست گذاری، برنامهریزی و مدیریت شهری را از خُردترین واحد، یعنی محله در شهر هدف قرار داده است. به عبارت دیگر، محلههای شهری به مثابه کوچک
طی دهه های اخیر رشد شتابان شهرنشینی و پیامدهای آن موجب شده است که خردترین واحد برنامه ریزی فضایی یعنی محله، در مرکز توجه مدیران و برنامه ریزان شهری قرار گیرد. در ایران، طی دهه های گذشته، مقیاس محله حلقۀ مغفول در نظام رسمی برنامه ریزی فضایی بوده است. شهر زنجان به عنوان یکی از شهره