پردیس سینما زاهدان
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
Figures are taken from the article's full text; their rights belong to the authors and the publisher.
سینما مردمی ترین هنر از میان هنرهای هفتگانه است و بستری که سینما در آن تبلور می یابد بستر اجتماعی است. سینما بدون مخاطب مرده است و جذب مخاطب، در صورت ایجاد شرایط مطلوب محقق می شود که از آن جمله تامین کالبدی مناسب به نام سالن سینماست. گسترش روزافزون تلوزیون و رونق ویدئوهای خانگی ب
ایران یکی از معدود کشورهایی است که از سالیان دور دارای چرخه کامل فعالیت های سینمایی بوده است. با توجه به نقش مهم فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی فیلم و سینما، اهمیت قرار گرفتن در رده کشورهای صاحب صنعت سینما بر کسی پوشیده نیست. اما متاسفانه با وجود تعداد بسیار بالای فیلم های سینمایی ایر
مقصد این پژوهش، نزدیک شدن به حقیقت سینما با رویکرد پدیدارشناسی هرمنوتیک و نشان دادن امکانات این روش در فهم سینما، در مقایسه با روشهای پدیدارشناسی متعارف است. برای این منظور که با مطالعه کتابخانه ای صورت پذیرفت، پس از انتخاب منابع، مطالب به دست آمده به صورت هرمنوتیکی تحلیل و نتیجه
با بررسی وضعیت سینما ها و روند آن در ایران و به صورت موردی در شهر اردبیل طبق پژوهش های انجام شده و نتایج حاصله متوسط سرانه تماشای فیلم طی سال های گذشته به شدت کاهش یافته است. در این تحقیق در جستجوی علل عدم رغبت به سینما در اردبیل هستیم لذا شناخت توفیق و عدم توفیق سینما ها نیاز به
چکیده: اقتباس تبدیل و برگردان از رسانه ای به ساختار و زبان رسانه ای دیگر است؛ به گونه ای که زبان اثر به زبان رسانه ی مقصد برگردان شود. تلویزیون و سینما به عنوان مهم ترین رسانه های تصویری جهان اهمیت خاصی به اقتباس ادبی نشان داده و مطالعات تطبیقی ادبیات و فیلم در جهان از اهمیت ویژه
بی شک سینما به عنوان یکی از هنرهای هفتگانه، از زمان پیدایش تا کنون جز مهمترین فعالیتهای فرهنگی – هنری شناخته می شود. تاثیر هنری سینما که خود زایده دوران مدرن می باشد، به مراتب بیشتر از هنرهای دیگر می باشد، که شاید اصلی ترین علت آن در دسترس بودن این هنر می توان ذکر کرد. مردمی بودن
پرسش از ماهیت سینما در فرهنگ غربی چندین دهه قدمت دارد. اما در ایران عمدۀ مباحث نظری این حوزه، ترجمه یا گرتهبرداری از آرای غربیها بوده است. از زمان ورود سینما به ایران، تأملاتی از جنس آرا و نظریات سیدمرتضی آوینی دربارۀ ماهیت سینما (بهویژه در نسبت با هویت ایرانی-اسلامی) طرح نشده
متاسینما یا خود بازنمایی و خود ارجاعی های سینما را به معنایی گسترده تر از تقلیل آن به ژانر می توان آنرا مجادله ای بر سر جایگاه سینما در جامعه دانست. از این رو متاسینما راجع به رابطه سینما و جامعه و به طور کلی راجع به ماهیت سینما در فرایند تجربه مدرنیته در ایران نیز هست. چرا که سی
مقدمه و هدف پژوهش: صنعت سینما به عنوان پدیدهای جذاب و تاثیرگذار در مقایسه با سایر محصولات فرهنگی محور توجه اهل فرهنگ و هنر، سیاست و اقتصاد در کشور قرار گرفته است. با توجه به اهمیت صنعت سینما در اقتصاد فرهنگ ایران که تقاضای آن طی سه دهه گذشته بطور چشمگیری کاهش یافته است، هدف از
متاسینما یا خود بازنمایی و خود ارجاعی های سینما را به معنایی گسترده تر از تقلیل آن به ژانر می توان آنرا مجادله ای بر سر جایگاه سینما در جامعه دانست. از این رو متاسینما راجع به رابطه سینما و جامعه و به طور کلی راجع به ماهیت سینما در فرایند تجربه مدرنیته در ایران نیز هست. چرا که سی
مقدمه و هدف پژوهش: صنعت سینما به عنوان پدیده ای جذاب و تاثیر گذار در مقایسه با سایر محصولات فرهنگی محور توجه اهل فرهنگ و هنر، سیاست و اقتصاد در کشور قرار گرفته است. با توجه به اهمیت صنعت سینما در اقتصاد فرهنگ ایران که تقاضای آن طی سه دهه گذشته بطور چشم گیری کاهش یافته است، هدف از
سینما در ابتدا صامت بود و بدون حضور دالهای زبانی، صرفاً از طریق تصاویر معنا را به مخاطب انتقال میداد. بددین ترتیدب در ایدن دوره، و پس از آن نیز، تصویر عنصر بیانی حاکم بر سینما بود. قوانینی که در مبانی هنرهای تجسمی مورد نظر هنرمنددان ایدن حدوزه قدرار میگرفت، همان قواعد و اصول بنیا