نقد و تحلیل آثار غلامحسین ساعدی
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
Figures are taken from the article's full text; their rights belong to the authors and the publisher.
دانشی به نام نقد روان کاوی وجود دارد که گاهی به بررسی و تحلیل روحیه ی نویسندگان، شاعران و گاهی به تحلیل شخصیت-های داستانی می پردازد. غلامحسین ساعدی نویسنده ی برجسته و صاحب نام دهه ی 50 - 40 آثار شاخصی با زمینه های روان شناسی نگاشته است که نگارنده در طی این پژوهش تلاش کرده با این
چکیده: یکی از راه های شناخت ادبیات یک سرزمین، نقد محتوایی آثار ادبی آن سرزمین است. در رساله ی حاضر به نقد سیاسی- اجتماعی نمایشنامه های فارسی با تکیه بر نمایشنامه های غلامحسین ساعدی پرداخته ایم. ساعدی از بزرگ ترین نمایشنامه نویسان ایرانی است که با وجود غلبه ی درونمایه های روانکاوا
باید تکرار کرد که مدرنیته و استعمار همان قدر که ایران معاصر را دگرگون کردند ادبیات معاصر این سرزمین را نیز زیر و رو نمودند. از همین رو در پژوهش حاضر تاثیر شگرف این دو درون جامعه ایرانی و به طبع آن ادبیات فارسی زبان با محوریت غلامحسین ساعدی کاویده خواهد شد، با این فرض که دو مفهوم
جامعه ایرانی با اعزام اولین دانشجویان خود به غرب و همچنین برخورد تنگاتنگ تاجران این کشور با فرهنگ غرب ، موجبات تغییری جدی را در جامعه رقم زد . این تغییر مالاً و در ابتدایی ترین قدم های خود به انقلاب مشروطه ختم شد . به وجود آمدن این تعاطی فرهنگی در کاربردی ترین شکل خود به پرسش برا
غلامحسین ساعدی،امین فقیری،فتح الله بی نیازو صادق چوبک از نویسندگان ادبیات داستانی معاصرند که آثار قابل توجهی دراین زمینه نوشته اند که تا کنون مورد نقد و بررسی بسیار واقع شده اند،اما آنچه که در رابطه با آثار این نویسندگان تا کنون در نظر گرفته نشده است،بررسی جامعه شناختی این آثار ا
چکیده نقد روانشناختی شخصیت در داستان کوتاه یکی از رهیافت ها و گفتمان ها در حیطه ی نقد ادبی محسوب می شود و رویکرد بسیار مناسبی برای عبور از سطح ظاهری و واکاوی ریشه های یک اثر ادبی است. فروید یکی از مهم ترین اندیشمندان قرن بیستم است و برخی از نظریه هایش تقریبا در همه ی ابعاد فرهنگ
عبثگرایی(ابسوردیته) از جمله جریانهای تأثیرگذار بر داستاننویسی معاصر فارسی است. این جریان، با مؤلّفههایی چون یأس و نومیدی، احساس پوچی و بیهودگی، مرگ و بیهویّتی، بخشی از داستان معاصر فارسی را تحت تأثیر خود قرار داده است. رگههایی از این نوع تفکّر، در آثار برخی داستاننویسان معاصر مشه
واقعگرایی یا نمایش واقعیّت پس از حوادث خونبار جنگ جهانی، یکی از مهمترین دغدغههای نویسندگان قرن بیستم گردید. آنچه برای آنها اهمّیّت داشت پرداختن به موضوعات این دنیایی و بیان مصیبتها و بلایایی بود که انسان معاصر با آنها در ارتباط است. کشورهای جهان سوّم بیشتر با چنین پدیدههایی س
در برخی از آثار ساعدی اعم از نمایشنامه و داستان، بیش از همه ویژگی های رئالیسم جادویی، آفرینش موجودات وهمی و استحاله شخصیّت ها مدّنظر قرار گرفته است. برخی از وجوه این سبک، در آثار برجسته او مانند عزاداران بَیل، مولوس کورپوس، آشفته حالان بیدار بخت و ترس و لرز منعکس است. از جمله این
در برخی از آثار ساعدی اعم از نمایشنامه و داستان، بیش از همه ویژگیهای رئالیسم جادویی، آفرینش موجودات وهمی و استحاله شخصیّتها مدّنظر قرار گرفته است. برخی از وجوه این سبک، در آثار برجسته او مانند عزاداران بَیل، مولوس کورپوس، آشفته حالان بیدار بخت و ترس و لرز منعکس است. از جمله این
ادبیات، تولیدی اجتماعی است که با مطالعه آن میتوان به عناصر جدیدی از حیات فرهنگی و اجتماعی هر جامعه دست یافت. هر چند ادبیات داستانی در جهت کشف و توضیح جهان از زاویه خاص به مسأله مینگرد، اما به بازتاب بیرونی و درونی مؤلف قابل کاهش نیست؛ بلکه ادبیات بازنمایی خلاق آن هاست. پرسش اساسی
واکاوی پیوند ادبیات و محیطزیست و نحوة انعکاس زیستبوم در آثار ادبی از اواخر قرن بیستم میلادی در قالب نقدزیستبومگرا آغاز گردید. این حوزة مطالعاتی با محور قرار دادن محیطزیست و دقت در تأثیر آن بر متون ادبی، ضرورت توجه به این موضوع را در علوم انسانی مطرح مینماید و بدینترتیب، د